بهم گفت ؛ تا حالا برای کسی مهربونِ واقعی بودی؟! گفتم ؛ یعنی چی؟؟ مهربونی واقعی و غیر واقعی داره مگه؟ گفت ؛ آره ، داره . یه‌ وقتایی با یکی خوبی چون می خوای بهش نزدیک بشی . . مهربونی چون کارِت پیش اون گیره ، یعنی نه اینکه بخوای نقش بازی کنی ولی اون مهربونی بی نتیجه نیست . . یه سود و منفعتی واست داره! وقتی اون چیزی که می خوای دیگه نباشه مهربونی روز به روز کمرنگ تر میشه . . انقدر که دیگه محو میشه . . ولی وقتی برای یکی مهربونِ واقعی باشی دیگه نمی بینی طرف کیه ؛ چیه.! اصلا فکر نمی کنی به سود و منفعت.. مهربون میشی برای خودش . . این مهربونی رنگش ثابته! حتی اگه هزار نفر ذهن تو رو بشورن و بگن اون مهربونی تو رو نمی بینه ، چرا انقدر هواشو داری ، بازم مهربونی تو کمرنگ‌ نمیشه . . چون تو‌ باور کردی اون آدم به مهربونیِ تو نیاز داره.!. مهربونیِ تو اون رو به زندگی امیدوار نگه می‌داره ؛ حرفاش که تموم شد بهش گفتم ؛ چرا این سوال رو ازم پرسیدی؟؟ گفت ؛ چون می خوام بدونی این روزا بیشتر از همیشه نیاز دارم امیدوار باشم به ادامه ی زندگی ((:

_

بدترین نوع رها کردن آدما ، رها کردن بدون توضیحه . بدون اینکه بگی چیشد و چرا رها کردی؟؟ چون آدما یه چیزی دارن به اسم ذهن و وقتی دلیل یه کاریو ندونن اینقدر فکر میکنن تا از درون بپاشن!! و کم کم به این نتیجه میرسن که شاید اونقدر بی ارزش بودن که لیاقت توضیح هم نداشتن و هیچی واسه یه آدم بدتر از این نیست که حس ناکافی بودن بهش دست بده ؛ پس بی حرف رها نکنین... شده دروغ بگین ولی از کلمات استفاده کنین چون در غیر این صورت کلمات از خودشون استفاده میکنن و چیزی جز یه روح مرده باقی نمیذارن!(:

‏دارم از دلتنگی ؛ به بیست و هفت هزار و نهصد و ده قسمت مساوی تقسیم میشم .

‏این - دلتنگی - هم از اون دردای بی‌درمونه ؛ فکر کن هی دنبال یه‌چیزی میگردی که نیست و دیگه هم قرار نیست باشه . . اصن تلخی دلتنگی اینه که یه چیزی درونت همیشه باهاش میجنگه و همیشه هم میبازه . . ‹ اندوهی ناآشنا در من است . . فهمیده‌ام که در این شهر ، یا من اضافی‌ام ، یا واقعا یکی جایش خالیست!.. ›

؛

🖤 :)

رو اونی حساب باز کن که از راه دور هم هواتو داره! دوستت داره؛ از تمام حال و روزت خبر داره! بهت نشون میده که به فکرته . . نه اونی که فقط وقتی کنارشی ، دست تو دست باهاشی و هر روز میبینیش ؛ آدم ها تا وقتی تو بغلشون مسلما دوستت دارن ولی گاهیم باید ببینی کی با فاصله هم تورو‌ یادش میمونه و به فکرته و کی تورو یادش میره !(:

من خیلی فکر کردم ؛ آخرشم به این نتیجه رسیدم که . . آدما بعد یه مدت..؛ وابسته هم نمیشن!. بلکه معتادِ بهم میشن ((: مث الانِ من . . که معتاد توام !

ازم پرسید ؛ چرا ناراحتی ؟ بهش گفتم ؛ خب من حق دارم ناراحت باشم ؛ گفت ؛ ولی بهتره تو زندگیت ناراحت نباشی! بهش گفتم ؛ - من الان تو این برهه از زمان نیاز دارم ناراحت باشم ، نیاز دارم درد بکشم ، نیاز دارم چند ساعت گریه کنم ، نیاز دارم از ‌پوچی در بیام ، الان نمیتونم خوشحال باشم ، ناراحتی رو هم بندازم دور به چه درد میخورم ، انسان بی احساسات مگه انسانه ؟ اینکه ناراحت باشی صد شرف داره به احساس پوچی و بی اهمیتی ، اینکه درد خودت رو بفهمی خیلی قشنگ تر از اینکه سعی کنی با خود خواهی خودتو ازش دور کنی و از درون عذاب بکشی . .

_

عه این جمله حق 58 هفته است هایلاتِ پیجمِ😂