؛ خودِ تو . .)

- یکی از راه میرسه ؛ که با وجودش باعث میشه توی خودت دیگه غرق نشی .

یه چیز عجیب و غریب که حتی خدا هم نساخته نظیرشو . . ؛

بیا بریم یه جای دور ؛ یه جایی که زمینش از جنس کلیدای پیانو باشه هر قدممون یه نت ، بهت قول میدم تا آخر راه قشنگ ترینو آهنگو میسازیم . بیا بریم یه جای دور که شیر کاکائوهاش مجانی باشه ،اونوقت هرکی که دلش بگیره میتونه شیر کاکائو بخوره . بیا بریم یه جای دور ؛ یه جایی که فاصله بینمون معنی نداشته باشه بیا بریم یه جا که تو هیچ فلافلی خیارشور نباشه . یه جا که استخراش از جنس نودلیت باشه . بیا بریم یه جای دور یه جا که همه‌ی آدما بال داشته باشن یه جا که تو بالای من باشی . بیا بریم یه جای دور ؛ یه جایی که اشکامون از جنس شکلات باشه . یه جا که تابستونا از آسمون لباس چهار خونه بباره زمستونا هودیای رنگی . بیا بریم یه جای دور ، یه جای خیلی دور . - برای‌تو .

من تا حالا یه انگشتتو هم لمس نکردم ولی تو ذهنم ؛ بارها زیر نم بارون و کافه‌هایی که بو شیرکاکائو میدن بغلت کردم ، بارها باهات خاطره ساختم و پازل رفاقتیِ آیندمو با تو تصور کردم ، بارها حس کردم که تورو دارم اما نداشتمت . . این یه تعریف تلخ از دوست داشتن منه که خیلی شیرینه ، اما روزی که ببینمت همه‌ی این تلخیا جبران میشه .

ولی این خیلی بده که ازت دورم؛ بده که موقع ناراحتیات نمیتونم دستتو بگیرم ، بریم بیرون بلند بلند آهنگ بخونیم تا غصه هامون یادمون بره . . خیلی بده وقتی قهری ، نمیتونم برات گل مورد علاقتو بگیرمو برات بیارم . خیلی بده موقع خوشحالیات ، برق چشماتو نمیتونم ببینم و با خنده های از ته دلت آشنا نباشم . کاش میتونستم خط به خط وجودتو زندگی کنم ؛ کاش اینقدر دور نبودی!("

- الان دقیقا هشت‌ماهه از قلب شکسته استفاده نکردم ؛

این خوبهههههههههه

‏نزار قبانی میگه ؛ "من هیچوقت احساس ناتوانی نمی‌کنم ، مگر وقتی که دلتنگ تو میشوم". . به نظرم باگ آدمیزاد همین دلتنگیه . همین که نمیتونه بیخیال ی خاطره بشه . .

‏بدیش اینه که آدم هیچوقت نمیفهمه ؛ که زیادی امیدواره .