این خصلتِ نمک ناشناسی انسان چند بار در قرآن مذمّت شده از جمله سوره‌های یونس، عنکبوت، و لقمان. یعنی انسان فقط وقتی گرفتار است یاد خدا میافتد و به مجرد رفع گرفتاری، خدا را هم از یاد میبرد و به ضلالت خویش بازمیگردد تا جایی که به اضلال دیگران نیز دست می آلاید. عبارت "نَسِيَ مَا کَانَ يَدْعُو إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ" یعنی هم آن مشکل را فراموش میکند، هم خدایی را که در مشکل بدرگاهش دعا کرده بود. چون علت رفتن به در خانه خدا نه عشق و معرفت بلکه رفع مشکل بود. پس با ناپدید شدن مشکل، خدا هم از یاد میرود و به فراموشی سپرده میشود. عبارت آخر آیه که وعده عذاب اخروی است نشان میدهد که ایمان کشتی شکستگان، اگر در ساحلِ سلامت زندگی امتداد نداشته باشد، نجات دهنده نیست و کأن لم یکن است. مقصود از "اندادپرستی" که در ساحل سلامت سراغ آدم می آید، رکون و اعتماد به خویش، به دیگران، به علم تجربی، به فلسفه‌های بشری، و به تصادف است. میگوید شانس آوردم یا بلد بودم یا فلانی دستم را گرفت یا اثبات شده یا فلانی چنین میگوید. چیزی که این وسط فراموش میشود همان صحنه التجاء به خداست و دست غیب خدا که نجاتش داد. طوری نیست! گذر پوست باز به دباغ خانه میافتد: تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلِيلاً! 📚 برگرفته از تفسیر معنوی مصطفی نیک اقبال

این آیه بی‌اشعار نیست که سختی‌ها – نوعا – انسان را متوجه خدا میکند و نعمت‌ها – نوعا -سبب غفلت و بی‌خدایی میشوند. برای همین، خداوند ایام بلاء و رخاء را میان مردم میچرخاند تا هم آنها را امتحان کند، هم نگذارد غفلتهایشان زیاد طول بکشد. پس همه حتی اولیاء خدا هر از چندی باید به ضُرّی مبتلا شوند تا بدرگاه خدا انابه کنند. و همه حتی کافرین و فاسقین باید نعمت و خوشی دنیوی را تجربه کنند تا بساط امتحان برایشان شکل بگیرد و شکرشان سنجیده شود. چون شکر، از ابواب نجات است و گاهی فاسقی با یک شکر، مسیر زندگی‌اش عوض میشود و عاقبت بخیر میگردد. 📚 برگرفته از تفسیر معنوی مصطفی نیک اقبال

لٰکِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَعْدَ اللَّهِ لاَ يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ (۲۰) در مقابل، برای آنها که تقوای الهی را پاس داشتند خانه‌های بهشتی است - البته به ازاء هر خانه‌ای که در بهشت ساخته شده خانه بهتری هم در درجه بالاتر هست – در آن خانه‌ها جویها جاری است. اینها همه وعدۀ خداست؛ خدا خلف وعده نمیکند. 📚 برگرفته از تفسیر معنوی مصطفی نیک اقبال

عبارت "غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ" را بیشتر مفسّرین خانه‌های چند طبقه معنا کرده‌اند و بیشتر هم در همان، ظهور دارد. اما معنایی که ما کردیم هم چندان بی‌ربط نیست چون یکی از محکمات قرآن راجع به بهشت، ذو درجات بودن آن است (به سوره الرحمن رجوع بفرمایید). ذیل این آیه، جلد چهارم وسائل‌الشیعه از امام‌صادق‌(ع) روایت میکند کسی که عمداً نمازش را ضایع کند، یعنی دائم به آخر وقت موکول کند، هرچند به بهشت میرود اما آنجا بی‌خانه و اهل خواهد بود و باید مهمان این و آن باشد. 📚 برگرفته از تفسیر معنوی مصطفی نیک اقبال

🎙️#پادکست ✍ عوامل جاری شدن بلا 🔖واجبات و محرمات قطعاً علم هستند. 🔊 رادیو #انقلابیون ✌️✌️ @radioenghelabion

از حضرت زهرا (س) کم نخواه...