با روزه و با نماز نشناختمت
با آن همه رمز و راز نشناختمت
یک ماه اگر چه میهمانت بودم
بگذشت مجال و باز نشناختمت
[#قیصر_امین_پور]
پرنقشتر از فرش دلم بافتهای نیست
از بس که گره زد به گره حوصلهها را
[#محمد_علی_بهمنی]
به وقت ِ۱۷☫
سفر مرا به زمین های استوایی برد و در زیر سایه ام بانیان سبز تنومند چه خوب یادم هست عبارتی که به ییل
مرا سفر به کجا میبرد؟
کجا نشان قدم، ناتمام خواهد ماند
و بند کفش به انگشتهای نرمِ فراغت
گشوده خواهد شد؟
کجاست جای رسیدن و پهن کردن یک فرش
و بیخیال نشستن...
[#سهراب_سپهری]
بر برگِ گُل به خونِ شقایق نوشتهاند؛
کآنکس که پخته شد مِیِ چون اَرغَوان گرفت
[#حافظ]
ای ایران غمت مرساد
جاویدان شکوه تو باد
راه ما، راه حق، راه بهروزی است
اتحاد، اتحاد، رمز پیروزی است
[#ایران]
[#هوشنگ_ابتهاج]
به وقت ِ۱۷☫
ای ایران غمت مرساد جاویدان شکوه تو باد راه ما، راه حق، راه بهروزی است اتحاد، اتحاد، رمز پیروزی است
هوای کوی تو از سر نمی رود آری
غریب را دل سرگشته با وطن باشد
[#حافظ]