مادر، قصیدهٔ بلندِ ایثار و غزلِ نابِ فداکاری است؛ چنانکه اگر تمام شکوه آسمانها و زیبایی گلستانها را در یک کفه نهند و مهر مادر را در کفهای دیگر، باز هم ترازوی عشق به سوی او سنگینی خواهد کرد. چه نیکوست که انسان در برابر این اقیانوسِ بیکرانِ محبت، سر تعظیم فرود آورد و نام مادر را با نهایت احترام و سپاس بر زبان جاری سازد.
[من]
دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین
به علی شناختم من به خدا قسم خدا را
[#شهریار]
دلم گرفته، به خود قول دادهام اما
برایتان ننویسم چه با دلم کردند
دواستکان بنِشین،رفع خستگی خوب است
دوباره در دلم انگار چای دم کردند
[#محمدعلی_بهمنی]