_

آدما میرن، تغییر می‌کنن، رشد می‌کنن، فراموش می‌کنن، اما خاطرات نه میرن، نه عوض میشن، فقط همون‌طور میمونن یه گوشه‌ی دلت، مثل نوری که خاموش نمیشه .

_

گاهی میشینم و به گذشته نگاه می‌کنم، میبینم چقدر مسیر اومدم، چقدر آدما اومدن و رفتن، و چقدر چیزای کوچیک توی قلبم موندن، با همه‌ی بالا و پایین‌ها، با همه‌ی خستگی‌ها و لبخندها، هنوز یه چیزی توی این زندگی هست که نمی‌ذاره دل بکنم ؛ شاید امید، شاید عشق، شاید خودِ حس زنده بودن .

_

بعضی آدم‌ها فقط آدم نیستن یه جور معنا هستن، بودنشون زندگی رو زنده‌تر می‌کنه، انگار با حضورشون رنگ به روزات اضافه میشه، اگه یه روز نباشن همه‌چی سر جاشه ولی اون گرما نیست، این آدما رو باید مثل یه گنج نگه داشت چون نبودنشون یه جای خالیه که پر نمیشه .

دنیارو، بی‌تو .

برای من گل نرگس بیان ساده و زیبای دوست داشتن در هر لحظه است ؛