گاهی اوقات دلم تنگ می‌شود .. نه برای گذشته ای که وقتی میخواهم از آن صبحت کنم باید فعل را ماضی صرف کنم ؛ نه . دلم برای " همین حالا " .. همان لحظه ای در آن نفس میکشیم ؛ همان لحظه ای که باید برای بیانش فعل را مضارع بکار ببریم تنگ میشود .. _ اینجا قرار است برق زحل چشمانمان و انحنای مقعر اشکمان را ثبت کنیم .

الان فقط " بغل " ، " درک " و ادمای بوس بوسی .

من عاشق ِ همین مواجه صمیمیم با نور آسمونم .

چهارشنبه ها ؛ تابستون ِ ۷ ، ۸ ساعته است .. برای این مدت هر کاری دلم میخواد میکنم .. حتی اگه ولگردی توی کوچه پس کوچه های این ال سی دی با نور آبی مجذوب کننده اش باشه * .