سال‌ها بعد که به گذشته نگاه کنم، دلم برای مدرسه تنگ میشه. برای همکلاسی‌هام، معلم‌هام و حتی امتحان‌ها

برای تک‌تک اون ۸ ساعت‌هایی که توی مدرسه میگذشت

برای اینکه بماند به‌یادگار ..*

پایین‌اومدن کیفیت‌رو درک‌نکرده‌بودم که خداروشکر جزء لیست درک‌شده‌هام قرار گرفت ( :

عکس گرفتن با دوربین اولترا‌واید رو اصلا دوست‌ندارم .. کیفیت‌دوربینم کاهش پیدا می‌کنه . حیف ِ اون‌زمانی که مجبورم * ..

پایان این‌سریال را اعلام می‌کنم . می‌توانم به عنوان یک‌علاقهء بزرگ بیانش‌کنم و هر زمان که کسی گفت سریال موردعلاقه‌ات چیست اسمش‌را بر زبان بیاورم ! این سریال سرشار از حس‌زندگی‌بود .

قبلا برایش نقدی‌کوتاه نوشته‌ام .

یکی دیگه از دلایل خوب بودن این‌سریال .. دیالوگ‌هاشه .

دیالوگ های‌پشت‌سرهم و قدرت متنی زیادش . به عنوان مثال این رو بخونید : " می‌تونیم بریم تو مدرسه داد بزنیم ورجینیا وولف و ببینیم کیا از اسمش می‌ترسن . " استفاده درست از شخص ، کلمات و عوامل اون‌زمان . ویرجینیا وولف نویسندهءجستاره خیلی‌خوبیه ‌. اون زمان بشدت معروف بوده ؛ مخصوصا برای فردی که توی مدرسهء خوب درس می‌خونده . اون شخص رو با پتانسیل گفتاریش بررسی کرده و دیالوگ نوشته ..

کارکتر نویسی بشدت قوی ‌داره .. خیلی قوی . هیچ‌کدوم شبیه به‌هم نیستن و دنیای مخصوص به‌خودشون رو دارن . و اشتباه رایج ؛ " وای شخصیت‌های با خصوصیت های مشابه ژنتیکی رو کاملا شبیه به بنویسیم " رو نداشت .

این سریال جوری قوی ساخته شده که تا ۷‌فصل قدرت خودش رو حفظ کرده .