زیر بعضی چیزها امضای‌مخصوص بعضی از افراد توی زندگیت خورده .

امروز داستان خاصی نداره .. ولی در نوع سادهء خودش ؛ خاصه . به صورت خیلی معمولی داره خیلی خاص پیش‌می‌ره . ‌

آدم‌هایی که یک هدفِ کلی برای زندگی‌شون انتخاب می‌کنند و براش برنامه‌ریزی می‌کنن و در طول روز تمرکزشون فقط روی اون هدفه و هیچ موضوعی، [چه خوشحالی‌ها، چه مشکلات و ناراحتی‌ها] روی میزانِ پایبندیشون به اون هدف، تاثیر نمیذاره، خیلی غبطه برانگیز و دوست‌داشتنی‌اند. کلا استمرار و نصفه‌نیمه رها نکردن و یه حرفی زدی تا آخرش پاش بمونْ بودن خیلی قشنگه، و درنهایت، دیدنِ ثمره‌ی تلاش هم.

هنوز پاییز روزهای اولش را می‌گذراند و من در چنگال ِ بیماری افتاده‌ام ‌. نمی‌گذارم بیماری‌ من را از پا بیاندازد باید ادامه دهم ..

روزها‌کش‌میان و من‌حس می‌کنم بجای‌هفتهء‌دوم مهر هفته‌ء‌دوم آبانیم ( :

جمجمه‌ام درد می‌کند .. لبانم خشک‌است .. حدود ۱۰‌دقیقهء‌پیش به سمت مدرسه حرکت کرده‌ام آفتاب تازه طلوع کرده است .. به طرز احمقانه‌ای سعی بر به یاد آوردن طرز نوشتن کلمه‌ای انگلیسی می‌کنم ‌... به یادش نمی‌آورم .

بقیه‌روز حالم خوب‌است .. نه سرفه‌دارم و نه عطسه ؛ فقط صدایم کمی گرفته‌است و کمی‌هم‌حسم .