ماه ِمجنون .

مورخ ِجمعه ۱۶‌آبان .

پس رحمت بر محمد که زن را از حاشیه به متن در آورد، و دختران را از زنده به گور شدن رهانید.

فاضل نظری در گوشه‌ای از ذهنم می‌خواند : " و تو چه می‌دانی شاید آن ساعت نزدیک‌باشد .. " و در سمت دیگر حافظ دلداری‌ام می‌دهد : "ای دل غم‌دیده حالت بِه شود دل بد مکن وین سرِ شوریده باز آید به سامان غم مخور "

زیاده چیزی نمی‌‌خواهم . چیزهای ساده‌ و کوچکی را می‌خواهم که تاحال شکرش‌را به‌جای نیاوردم .

روزهایی که با آن‌ها می‌گذرانم را بیشتر از هر اوقاتی می‌پسندم . روزهای زیبا _هرچندباخستگی_ و بدون‌وابستگی ، خوش فکرانه .

امروز که برام زمزمه‌کرد : " من‌دعا می‌کنم برای ردشدن این روزهای‌تاریک .. " دلم می‌خواست محکم در آغوشش‌بکشم و اشکامو راهی‌گونه‌‌هام کنم .. اما فقط با چشمایی‌غم‌زده و مملو از اشک‌های نریخته شده بهش ‌نگاه کردم و حتی ذره‌ای حرکت‌هم نتونستم بکنم * ..