زیاده چیزی نمی‌‌خواهم . چیزهای ساده‌ و کوچکی را می‌خواهم که تاحال شکرش‌را به‌جای نیاوردم .

روزهایی که با آن‌ها می‌گذرانم را بیشتر از هر اوقاتی می‌پسندم . روزهای زیبا _هرچندباخستگی_ و بدون‌وابستگی ، خوش فکرانه .

امروز که برام زمزمه‌کرد : " من‌دعا می‌کنم برای ردشدن این روزهای‌تاریک .. " دلم می‌خواست محکم در آغوشش‌بکشم و اشکامو راهی‌گونه‌‌هام کنم .. اما فقط با چشمایی‌غم‌زده و مملو از اشک‌های نریخته شده بهش ‌نگاه کردم و حتی ذره‌ای حرکت‌هم نتونستم بکنم * ..

ترس وجودم را در آغوش گرفته . ترس از آینده‌ای مبهم که نمی‌دانم با اعمال امروزم مرا در کدام جاده قرار می‌دهد و من را در کدام سمت‌از روزگار سوق‌می‌دهد ‌ .

در ذهنم متنی را برای ستایش آماده می‌کنم : "ستایش عزیزم ! ای کسی بودنت زیباست و نبودنت .. آه از نبودنت که حتی خطور فکرش مرا در غمی‌فرو می‌برد . این کلید را برایت می‌فرستم که هنگامی که گمان‌کردی احوالاتت به مو رسیده و میل به پاره‌شدن دارد به یادم‌بیافتی و من را کلیدی فرض کنی برای رسیدن به آرامش .- هرچند که تنها پناه‌او‌است . اویی که ما از آنی‌م -(این را احتمالا نمی‌نویسم ‌.) "

کاش می‌توانستم نگذارم بروی .

وا می‌خواین بگین اصلا دلتون برام تنگ‌نشده ؟ https://abzarek.ir/service-p/msg/2212614

آه ای آرزوهایم ! من می‌دانم روزی با منشاء‌اصلی نوای خوش طنین‌شما که اکنون از آسمان صدایش را می‌شنوم دست پیدا خواهم کرد . تا آن‌جا احتمالا راه‌دوری است .. اما من‌‌برای‌رسیدن همواره مجنون‌م .

پیوستار روایی ؛