با ایشون 🤍( :

" کودا " را حدود ۲‌سال پیش‌دیدم .. هنوز یادم است ؛ چقدر بی‌اعتماد به‌نفس بودن روبی را با جانم چشیدم .. و با لحظات ِ خلوت روبی با مادر و پدرش لبخند و اشک را نثارگونه‌ام کردم .. متنی در باب ِ شخصیت‌های فرعی یعنی برادر روبی و دوست‌ش [معلم‌عجیبش😂] نوشتم و از خلاقیت داستانی زندگی روبی به وجد آمدم .. در آن زمان دایره‌ و محدودهء فیلم دیدنم مخصوص به هالیوود و گاهاً کشورهایی اروپایی بود ‌‌.. در آن زمان فیلمی مانند " کودا " یافتن مانند گنج بود [ طرف ِ حسابم فیلم‌های بیوگرافی نیست ] . خلاصه من با تجربهء اندکم در نگاه‌کردن فیلم‌های متعدد " کودا "را دوست‌دارم .

جمله‌ای را جناب کارگردان چندبار تکرار کرد که شاید یادمان بماند : " در هنر تقلب واجب است . " منظورش را می‌فهمیدم .. الان که پیام های‌خیال های نچندان‌دور را می‌خواندم یادم آمد هنگام دیدن هندوانه فکر می‌کردم کپی‌ای از کودا است و مواقعی که ام‌عزیز را می‌دیدم به یاد دخترخبرچین می‌افتادم .

در باب ِ بارون فقط می‌تونم بگم : بارون‌ن‌ن‌ن‌ن‌ن ( :

بوی زیبا‌ی‌باران ...*

خیلی ممنون برای اینهمه برکتی که از آسمون اومد در شب میلاد شما خانم حضرتِ زهرا.

او دیانا است و من آنِ ! مادر اینگونه می‌گوید . از من یک‌سال بزرگتر است و از وقتی چشم‌هایم را باز کردم درکنار هم بودیم .. خنده‌هایمان ، اشک‌هایمان ، نقاشی‌کشیدن‌هایمان ‌.. و همهء اموری که حال از شدت شور و شعف برمن خطور نمی‌کند را باهم گذراندیم . اما کی احوال آدمیان ثابت مانده که این بار اسثنایی‌برایش باشد ؟ ما حدود ۶ سال به تقدیر از همدیگر کیلومتر‌ها دور ماندیم . خلاصه او در شهری و من هم در شهری . داستان را جلو می‌زنم تا به امروز برسم ؛ روزی که او دیگر یک انسان‌ساده نیست ... او یک انسان متاهل است . و من احساس می‌کنم خوشحالی‌ام در کالبد وجودم جا نمی‌شود(((( : سرشار از شور و شوق و سرشار از احساسات زیبای غلیان شده‌ام .