وا مگه قرار نبود تا سن ۹۰ سالگی پاپلی و ۹۱ سالگی گل‌پری پای قولشون بمونن ؟!

😭

حسم این استیکر تنها : بزرگ ، واضح و گریه‌دار ((( :

آره بچه‌ها ؛ زندگی همینه .. گاهی اوقات حتی فرصت خداحافظی‌ام ازت می‌گیره . برای آدمیزادی که عجوله و تند از جلوی وقایع زندگیش رد میشه ؛ گاهی اوقات تامل لازمه که بتونه فرصت خداحافظی رو از دست نده * .

ء |

خودمانیم‌ها ؛ چقدر آدم‌زادگان جالب و عجیبی هستیم ! مثلاً برای اینکه از چنگِ غم‌هایمان فرار کنیم ، گریز می‌زنیم به فیلم و سریال و قصه‌ها . با غمِ قصه‌ها و شخصیت‌ها زندگی می‌کنیم ، که غم‌های خودمان را از یاد ببریم ! حتیٰ شده برای یکی دو ساعت. حاضریم غمِ سریال‌ها را بچشیم و مزّه کنیم ; اما غم خودمان را نه ..*

_

زیاد فکر کردن ، تورا می‌کِشد به پیچ کوچه‌های خیال ، جایی که سایه‌ی مشکلاتِ ناساخته ؛ بلندتر از دیوارِ واقعیت می‌شود . در این وادی ، هر برگِ شکّ ، توفانی می‌آفریند و هر ترسِ بی‌ریشه ، رنگی از حقیقت می‌گیرد . ذهن ، جادوگرِ سیاهی‌ها می‌شود و تو اسیرِ قصه‌ای می‌شوی که خود می‌بافی ! اینجا ؛ غول‌ها زاده‌ی نگاهِ تو هستند ، هیچ‌کس جز تو صدايشان نمی‌شنود... پس چه‌سود از این همه جنگ با باد ؟ که جهان آرام است و تو در طوفانِ خویشی !

گاهی اوقات برای وصف چند کلمه کافیه ؛ چند کلمهء مختصر و مفید و جمع ُ جور .. ولی هیچ‌چیز جای تشریحی حرف زدن رو نمی‌گیره ؛ یه عالمه کلمهء ادبی و غیر‌ادبی که باهم ترکیب می‌شن ُ ترکیب‌های ماز گونه‌ای رو برای درک بهتر تشکیل میدن .. *