از معلم‌ادبیات هیچ‌چیز در یادم نیست جز یک جمله .. چون اصولا سرکلاس‌هایش کاری غیر از گوش‌دادن به حرف هایش انجام می‌دادم .. این جمله را ۲ سال پیش در انتقاد به یک متن کوتاهی که من نوشته بودم گفت : بعضی از فکر ها فقط لایه‌ء‌‌بالایی ذهنتون رو میگیره و وقتی درکشون کنیدوارد ذهنتون می‌شه . حرفش را آن‌موقع جدی نگرفته ام .. ولی الان خوب آن را می‌فهمم که درک لازم است تا تو بتوانی در باب موضوعی با نگاه های مختلف برایش راه‌حل بسازی یا به آن وسعت دهی ..*

زندگی ، صدای چیلیک دوربین قدیمی است

که لحظه‌ها را در قابِ خاطره زندانی می‌کند ..

خنده‌ای که اکنون تنها سکوت است ؛

نگاهی که دیگر در چشمانِ تو جاری نیست...

احتمالا آن هنگام که خداوند دست محبت بر سرم داشته و مرا می‌آفریده .. در خاکم مقداری دل‌تنگی علاوه برتمام ترکیبات اضافه کرده .

گاهی‌اوقات تصاویر واضح‌تر از کلمات صحبت می‌کنند .. تصاویر گویاتر هستند مفهوم های فراوان‌تری را می رسانند .. اعجاز تصاویر درست مانند اعجاز کلمات است و فرقش این است که تصاویر عام‌فهم تر است ..

کتاب‌های محبوب و مشهور را که لمس می‌کنم .. احساس لمس آرزوهایم را دارم ؛ خودم را درحال گذاشتن ِ نقطهء پایان کتابم تصور می‌کنم .. با لبخندی عریض (( :