من وقتی اومدم رشت و میدون شهرداری تجمع بدحجاب‌ها اتفاق افتاد و کف‌و جیغ‌و هورا میکشن تا ماشین گشت بره

عه بچه‌ها ناشناس داریم خوبه.. منم یه دوره کلا می‌خوندم، صب تا شب فقط کتاب می‌خوندم همونا رشدم داد. فقط ایشالا کتابای خوب به پستت بخوره

صل الله علیک یا اباعبدالله

امشب شبی‌ه که خیلی اتفاقا ازون به بعد پیش میاد.. شبی‌ه که در به در درب‌های رسیدن به یار برات باز میشه هر کی استفاده نکنه باخته، بدم باخته. از امروز صب (اگه تا الان مراقب نبودین) مراقبت کنیم، به اعمال‌ و رفتارمون، حواسمون به طرز حرفاو صحبتامون باشه یه چله از امشب(یا همون فردا) بردارین. از یک محرم تا ده صفر تو این محرم هرجا پامون رسید کمک کنیم، روضه گوش بدیم، اشک بریزیم، بخونیم، زمزمه کنیم، خلاصه کوتاهی رو توی این چهل‌و اندی روز کنار بذاریم اگه می‌وونستی آخرین محرم‌و حسین‌حسین گفتناته، چیکار می‌کردی؟ همون.

میگن برای اینکه نماز با توجه بخونی باید متصور بشی آخرین نمازیه که واقعا میخونی،حقیقنا هم درسته کی تضمین میده از نماز ظهر تا مغرب یا، از نماز صبح تا ظهر اتفاقی نیوفته که باعث مرگ بشه؟؟! خلاصه که میگن یکی از عوامل توجه به نماز همینه که بدونی آخرین نمازه بیایم اینو رو محرم پیاده کنیم. ایشالا که صدو بیست سال نوکر حسین ع و اهل‌بیت ع باشین و اون دنیام نوکر ارباب صداتون کنن!..

صل الله علیک یا اباعبدالله

اللهم لا تجعل حلمي مستحيل خدايا! روياي منو غيرممکن نکن خدایا رویای من دیدار حرم پسر علی و فاطمه ست

حسین ع همه‌ی زندگی ماست.. او بخشی از سیر زندگی ما نیست اون همه‌ی زندگی ماست، همه‌اش. مسیر حسین ع همان صراط مستقیم است همان تنها راه راست.. کاروان او هرگز منتظر نمی‌ماند، اما هر که او را یکبار زیر لب صدا زند فرا می‌خواند حسین ع شب عاشورا می‌گوید بروید، حسین راه را باز می‌گذارد اما 'هل من ناصر ینصرنی' ست که صبح آن روز طنین انداز صحرای کربلا می‌شود.. حسین راه است! راه حسین یعنی، تشنه‌ام، یاور ندارم، اما هنوز قدرت کمک به تو را دارم. قدرت رساندنت به مقصد را دارم راه حسین می‌گوید می‌توانی بروی اما اگر بخواهی بمانی، فرقی ندارد نسبتت چیست؛ نامت بر سردَر دل‌ها حک می‌شود راه حسین همه چیز است، همه چیز!..

اعلام جای قشنگ.. برگردم خونه براتون یه توضیح جاهای گردشگری که دیدمو بگم. حقیقتا جاتون سبز. حالا میگم راستی دعام کنین.. زیاد!

دختری دور از حرم، با صورتی لبریزِ غم این رقیه بود، یا پیرِ زنی با قدِ خم.. می‌نشینم گوشه‌‌ای، با چشمِ تر، روی سیاه از غمِ هر دردِ او، می‌افتد از دستم قلم.. مادری کرده برایم، با دو دستِ کوچکش حضرت زهرای ثانی، یا رقیه ذوالکرم.. شانه‌هایش بی‌قراری می‌کند دور از پدر قلبِ بی‌تابش شده آشفته از جورِ ستم.. منتظر پر بغض و خسته می‌نشیند گوشه‌ای عمه جانش پر تلاطم، مضطرب، می‌زد قدم.. تا سرِ بابا به دستش می‌رسد، "وا زینبا" می‌گذارد سر به سر، تقدیر این را زد رقم.. "یاحسین‌ع" از بینِ لب‌هایم روان می‌گردد و چشم می‌بندم به یادِ آن شب و کنجِ حرم.. شرحِ دل‌تنگی برایم دردِ بی‌درمان شده ساعتی محتاجِ آن آغوشم ای زیبا صنم.. #me