الان وقتشه چایی بذاری، بیام برات بگم

می‌بینم فصل امتحاناته‌و سخت دارین جراحت پیدا می‌کنین

بالاخره شما امتحانات الهی رو رد کردین، امتحانات دنیوی که چیزی نیست

نشد برم داخل، ولی همین که از کنار حرمش رد میشی، همین که یهو یادش میوفتی، همین یه بخند کوچیک روی لب، همین 'السلام علیک یا ضامن آهو' که میگی؛ ینی نگاهت کرده صاحب این صحن‌و سرا!

چجوری بهت نگم دوست دارم طوری که تو بفهمی دوست دارم:

تو جواب پیامامو بده، بعد تحلیل کلام بده برا من

می‌بینم که امشب می‌خواین برین اعتکاف

احسنت

من آدم کم‌گو درباره خودم نبودم، کم‌کم یاد گرفتم هرچی کمتر بگم بهتره

یه ظرفیم، که کاراش و دغدغه‌هاش لَبالَب شده و هر لحظه ممکنه سَرریز کنه

همت متعالی من و برکت خدا رو لازم داره؟