می‌بینم که دیگه دعای 'الهی عظم البلا' رو نمیخونین، خر تون اَ پل گذش؟!

داشتم فکر می‌کردم هر رفتار آدمی‌زاد چقدر تاثیر داره روی حالِ آدمی؛ انگار تک‌تکِ حرف‌ها، خاطرات، یادگاری‌ها، خنده‌ها و.. مثل یک فیلم از جلوی چشمم رد شدن، با هر کدوم لبخندی آمد و رفت، بغضی آمد، اشک نشده راه بريدن نفس رو پیدا کرد. تو حالاتِ خودم بودم که پی‌وی متینا بالا اومد، یه پیام فرستاد و پشت‌بندش خندید، ناخودآگاه یه لبخندِ کش‌دار جای اون بغضِ خفه‌کننده رو گرفت. آدمی‌زاد همینه؛ می‌تونه با یه چیز خیلی کوچیک کلی از غمای تو دلش رو فراموش کنه، روزایی که حس می‌کنم غم‌گین‌ترین آدم روی زمینم هی با خودم می‌گم چرا وقتی می‌تونیم با رفتار خودمون حالِ هم‌و خوب کنیم، جوری رفتار کنیم که آدم دلش بگیره. حس‌های مبهم و اضافی بهش دست بده و ساعت‌ها تو فکر باشه که چرا این شد؟ یکی مثل متینا که هم می‌تونه رو مخ باشه و هم یکی از دوست‌داشتنی‌ترین آدمای رو زمین برای من بسه. چندتا ازین آدمای قشنگ رو زمین پیدا می‌شه مگه؟

بله، منو گف، ومن شر حاسد اذا حسد

یه ده‌بار این ذکرو بگو، برا خودت، همینجوری. از روی بیکاری سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله والله اكبر

تهران یه‌جاییه که میشه هم کثیف باشه هم عزیز!

زیارت‌عاشورا و نمازشب رو تا توان دارین حفظ کنین!