راستش من اینجوری بیشتر دوست دارم.
چایی بریزیم؛ میوه قاچ کنیم؛
رو زمین کنار هم بشینیم؛
حرفای روزمره بزنیم؛
به چیزای معمولی بخندیم؛
من کافه دوست ندارم.
حرفای خالهزنکی دوست ندارم.
دسر آماده؟ دوست ندارم.
دوست دارم خودمون درست کنیم.
خودمون چایی دم کنیم.
اینجوری بیشتر حس داره؛ مگه نه؟
امروز سیوپنجمین روز از سالِ صفرپنج است که برای من نامش:
"یا منشی الحساب الثقال"
پدیدآورندهی ابرهای گرانبار است.
امروز ابرها برایم جور دیگری بودند...
صبح سفید و غروب سرخ و شب سرمهای✨