ما گاهی چیزی را با تمامِ وجود می‌خواهیم و نمی‌دانیم اگر به دستمان برسد، چه چیزی را از دست خواهیم داد؛ و خدا گاهی چیزی را از ما می‌گیرد که تمامِ عقلِ ما می‌گوید خسارت، اما تمامِ حکمتِ او می‌گوید نجات.

گریه کن اگر بغضت سنگینه؛ سجده کن اگر دلت شکسته؛ حرف بزن اگر هیچ کس زبونِ قلبت رو نمیفهمه. خدا با دلِ شکسته غریبه نیست. و بدون که هیچ شبی، هرچقدر هم بر سرِ زمین سنگینی کنه، حق نداره صبح رو از آسمونِ خدا بگیره.

إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا. و چه تضمینی بالاتر از آنکه وعده دهنده، خدا باشد.

تو بیایی همه ساعت، همه‌ی ثانیه ها از همین روز، همین لحظه، همین دم عیدند.

ما با عقلِ محدودِ خود، تنها یک لحظه از قصه را میبینیم و درباره‌ی تمامِ آن حکم می کنیم؛ چیزی را می خواهیم چون زیباییِ رسیدنش را دیده ایم و از تلخیِ عاقبتش بی خبریم. اما خداوند، آغاز و پایان را با هم میبیند؛ هم آنچه امروز اشکت را درمی آورد، هم خیری را که فردا از دلِ همین اشک خواهد رویید.

أَدْعُوکَ یَا رَبِّ رَاهِبا رَاغِبا رَاجِیا خَائِفا.

خدا می‌ماند وقتی هیچکس نمی‌ماند :)

امیدوارم هیچوقت درگیر مقایسه نشید؛ نه خودتون رو با دیگران مقایسه کنید، نه زندگیتون رو، نه خانوادتون رو؛ مقایسه آروم آروم حالِ دل آدم رو میگیره و شیرینیِ زندگی رو از بین میبره، هر کسی به اندازه‌ی خودش خوبه و ارزشمنده، هیچکس از کسی برتر نیست، مگر به پاکی دل و ایمانش پس با مقایسه ها دلِ همدیگه رو خالی نکنیم و آدم ها رو از زندگیشون دلسرد نکنیم. گاهی یه حرف ساده میتونه امید یه نفر رو کمرنگ کنه.

صندوق پستی چاه‌نویس.