یادتون نره اینجا رو

زندگی مسابقه نیست. آروم باش، عجله نکن. از راه رفتنت لذت ببر، غذات را با حوصله بخور، به کوچک‌ترین چیزها توجه کن. به گربه‌های توی پارک سلام بده، با آن خانمی که همیشه کنار دکه‌ی روزنامه‌فروشی می‌نشیند چند کلمه حرف بزن، موقع رفتن به سرکار سرت را بالا بگیر و به درخت‌ها نگاه کن. همه‌چیز قرار نیست فتح شود، همه‌چیز قرار نیست به دست بیاید. بعضی روزها فقط برای زندگی کردن‌اند؛ برای حس کردن آفتاب روی صورتت، برای شنیدن صدای باد میان شاخه‌ها، برای این‌که یادت نرود عمر، میان همین لحظه‌های ساده می‌گذرد.