همیشه پُز تیپ شمارو می دادیم
ساده بود آقا،ولی ناب بود
از تک تک حرکاتتون همیشه نکته هایی میریخت که کاشناس لازم بودیم برای تفصیرش؛
از قبا و عبا با پارچه ایرانی تا انگشتر حدید صنیعی با ذکر مشخص!!
یا موقع هایی که بازار شایعه پراکنی داغ بود بی عصا پرده هارو و کنار میزدی و با اون قد و بالایی که مثل یه جوون بیست و چند ساله بود قند تو دلای ما آب میکردی .
خودمونیم یه تنه دانشگاه بودی با کلمات و تسلطت،وقتی که با نخبه های علمی مبحث بالا میگرفت .
اصلا کی میگه پدر علم روانشناسی فلانیه!!
بابا دو واحد مستمع کلامت نبودن ببینن ترکیب معنویت و علم شما چه خونه تکونیی میکنه به احوالات آدم .
کاش همش حرف نبود و واقعا خونی که در رگ ماس هدیه به رهبرمون میش آسید علی آقا .
کاش باز اون پرده کنار میرفت و شما باصلابت با قدمای خودتون وارد می شدید نه با تابوتِ مبارک .
نمیگم حیف به قول بابام کم تو خاکریزا و تبعیدگاها و خیابونا دنبال شهادت نگشتی
مزدت و بالاخره گرفتی،گوارای وجود .
ماهم هیچی ...
دعاکن برای ما و این دل دعا کن برای دل داغدار آقامون آسید مجتبی که خاک پاشون سرمه چشامونه .
#مکاتبات
