•••
این روز ها برایم نامفهوم است
به هزاران حال تشبیهم
و به دلایلی غریب . .
گیج و گم در میان یک زندگی،منتظر ایستادم.
منتظر چه کسی ؟ میدانم برای شما هم سوال است .
این روز ها چشم به راه خودِ خودمم
که از راه بیاید و بگوید؛کافی است
دیگر شکستن ها و افتادن ها کافی است
صبر کردن و سکوت کردن ها
برای خودت باش و به فکر خودت
این وسط کمی هم خودت را در آغوش بگیر...
شاید بتوانی چند صباحی باعث التیام زخم هایت شوی و یا دلیل تسکین غم .
دلم میخواهد بگویم صبور باش گم کرده پیدا می شود
چشم هایت باز هم برق میزنند
خبری از افکار بی انتها نیست
اما ...
مگر می شود؟!
نه،این دنیا فعلا برای من به سکوی آرامش نزدیک نیست
اما کاش یکبار این را می شنیدم
تو با تمام زخم هایت کافی هستی .
شاید می توانستم جانم را بردارم و با قوت بیشتری از میانِ گردباد حوادث عبور کنم
و بگویم بی خیال احوالات دنیا
دلخوش و امیدوار به حب خالق اینم میگذرانم
اما حیف ...
زندگی است و نیستی ها .
#مُکاتبات