ولی خدایی خیلی خوبه که هست(:

واژه‌های فراری این روزها قرار از سامان زندگی‌ام ستانده‌اند. مدام ذره‌بین قضاوت شدن ها و نشدن ها را به دست می‌گیرند و تازیانه می‌زنند، امیدک کوچک قلبم را برای بهتر شدن،برای رشد یافتن و پرواز کردن. اما گمانم دیگر بس است . دیگر نمی‌خواهم دلنگران ترس‌ها و لرزیدن های شبانه‌ی امیدکم باشم. می‌خواهم برخیزم و شروعی جدید را برای شدن‌های آینده‌ام آغاز کنم. شروعی سرشار از تجربه‌های گذشته و ترس های نهفته‌ای که خواه ناخواه همه‌جا سایه به سایه دنبالم می‌کنند. اما می‌خواهم اینبار به جای فرار، دست رفاقت به حضورشان بدهم و امنیت را در دلهای بی‌قرارشان برقرار کنم. به امید او که همیشه جز خیر چیزی را برایم رغم نمی‌زند -اندراحوالات-

-بسم‌الله-

گاهی به نشدن‌ها فکر می‌کنم می‌ترسم.. از خداحافظی‌های تلخی که بغض می‌شود بر دامن بی‌گناه گلویم و اشک‌ می‌شود درآغوش چشمانم.. از پشت سر گذاشتن خاطرات ،از آغاز و شروع نو، از خطا از خطا از خطا... شاید حرفهایم بی‌معنی و غیرقابل درک باشند، اما گویا تمام وجودم فریاد می‌زند که یک چنین شروعی را لازم دارد برای به رقص آوردن قلم برای حس شاعرانه‌ی گم شده‌ی دلدادگی‌هایم . امیددارم که می‌شود..اگر بخواهد و بخواهم حتما می‌شود(: -اندراحوالات-

اینجاهم باشید کنارمون🌚

-بسم‌الله-

السلام‌علیک‌یاصاحب‌الزمان🤍

امیرالمؤمنین علی (عليه السلام): خشم، دشمن توست. پس، او را بر خود مسلّط مگردان. ـ ـ ـ ــــــــــ❀ــــــــــ ـ ـ ـ -گُفتہ‌ها‌ۍ‌ناب-

(:💚🌱