بانو شنیده‌ام امروز فرزندت را مهمانمان کردی...(:

با آرامش قدم به مجلس محقرمان گذاشت. خواب بود آنچنان خواب که صدای گریه ها و هق‌هق‌های میزبانانش را نشنید. اما تلخی‌اش آنجابود که خانواده‌اش میان آن همه مشتاق نبودند... اصلا گمان کنم پسرک ناخلفی کرده و قبل دیدار با آنها نزد منتظرانش آمده بود.. البته همین هم شد که لحظه‌ای بالینش خالی نمی‌شد! گویی همه قول داده بودند که به جای خانواده‌اش... خواهری کنند برای بی‌نام و نشان مجلسشان....

_نمایش‌دین‌فروشی_ جوان بالای سن ایستاده بود و با قدرت بر سر پیرمرد فریاد می‌زد _چگونه توانستید اهل بیت پیامبر را در درگاه خانه‌تان ببینید و دست رد به خواسته‌اشان بزنید لعنت بر دلهای تاریکتان که چشمان کودکان حیدر را تار کردید....

شبِ قرار بی‌قرار کردن علی، فرا رسیده بود... آنقدر زرهای خلیفه چشمانش را گرفته بود که شمشیر از غلاف کشید و خواست برود ... ناگهان پیرمرد دستش را گرفت! _حرفهایت یادت رفت؟... مگر خودت نبودی که از حقانیت اهل بیت پیامبر سخن می‌گفتی؟... حال آتش به در خانه‌اش می‌بری؟

خداراشکر نمایش تمام شد وگرنه دلش دیگر تاب اینچنین رذل بازی کردن را نداشت...🖤

_💔

یا سُبحان🌱

حکایت نویس مباش! چنان باش که از « تو » حکایت کنند (: -محمدبن‌منور-✨

-💙

_چرا همیشه می‌گن کسایی که دلداده نمی‌شن نامردترین هان؟....