انرژی و انگیزه‌ی برگشتن به روزمرگی رو ندارم همش تو خیابونم و اون ساعاتی که تو خونه‌ام یا خوابم یا با بچه‌ها وقت می‌گذرونم امروز خاک و غبار لبه‌ی کتابخونه رو بالاخره دستمال کشیدم و به این فکر کردم که یعنی تا کی این خشم مارو از زندگی عادی محروم می‌کنه؟ خودم فکر کنم تا ظهور امام زمان :)

به نظرم نباید اینطوری باشه خشم و نفرت رو بزارم برای خیابون انتظار برای ظهور رو بزارم لا به لای لحظات زندگیم دیشب فیلم‌ها و ادیت‌هایی از آقای شهید و آقا سید مجتبی برای وهب گذاشتم تا ببینه چون خودش می‌گفت حالشو بهتر میکنه و ترسش رو کمتر بچه‌ها نیاز دارن که زندگی رو ببینن نه رکود و فرسایش جنگ رو

300 تا بمب امریکایی عمل نکرده تو سطح کشور پیدا شده اگر ایران 30 تا موشکش عمل نمیکرد کل دنیا ابروش رو میبردن

۱۴۰۴ چقدر آزارمون دادی چقدر غم رو غم‌هامون گذاشتی چقدر آدم‌های خوب ازمون گرفتی و عزادارمون کردی بالاخره تموم شدی و دستتو از روی گلومون برداشتی ولی ما شکایتتو پیش مولا و صاحبمون می‌بریم!💔

سال تحویل رو بدون صدای آقای شهیدم که باهامون صحبت کنه و تبریک بگه نمیخوام😭💔

نمیدونم چرا هی مانع گریه و بغض وحشتناک وجودم میشم، ولی لحظه تحویل سال مطمئنا نمیتونم جلوش رو بگیرم...

هوای خانه تنگ بود آمدم خیابان تا سال زودتر تمام شود دیدم انگار مردم شهر هم تحمل خانه را نداشتند! چقدر این روزها تهران غمگین و عصبانی است

بعد از سلامی و سلیمانی، سهمِ دلِ بیتابِ ما غم شد از هفت‌سینِ سفره‌ ایران، این مرتبه سید‌علی کم شد.. :))

میدان انقلاب تهران آمدم در دل‌های عاشق مردم تکثیر شدی که آقا جانم❤️‍🩹✨

جشن باشد برای روز ظهور حضرت مهدی ✊🏻🇮🇷❤️‍🩹

هیچ چیز جای کتاب را پر نمی‌کند❤️‍🩹

من وقتی دنبال خوراکی و هله ووله میگردم میگم کیک و ساندیس میخوام بعد بعضیا فکر کردن اگه بهم بگن ساندیس خور ناراحت میشم🦦