من از خودم توقع دارم ظاهر زیبایی داشته باشم، همه کتاب هارو خونده باشم، همه اهنگارو گوش کرده باشم، با استعداد و باهوش باشم، روابط اجتماعی بالایی داشته باشم، ورزش کنم و با دوستام وقت بگذرونم، دوست دارم برای اهدافم تلاش کنم و زندگی کنم ولی بعضی وقتا حتی نمیتونم از تختم بیام بیرون.

همه‌ی ما باید کسی را داشته باشیم که وقتی یک روز، روزِ ما نبود؛ بنشینیم رو به رویش و غرغر کنان از سیر تا پیازِ تمامِ بد بیاری هایمان را برایش تعریف کنیم و او هم لبخند به لب گوش کند و پایانِ هر جمله مان بگوید «حق داشتی پس اینقد عصبی بشی، حالا ولش کن مهم نیست، فدایِ سرت». میدانید آدم هرچقدر هم قوی باشد، باید کسی را داشته باشد که حالِ بدش را بفهمد. که نگذارد به حالِ خودش بماند. کسی که حالمان را به حالش گره زده باشد ...👀 -سحر رستگار

ز دوری تو نمردم، چه لاف مِهر زنم؟ که خاک بر سر من باد و مهربانی من🌸💗 -محتشم کاشانی

از این سرای زشت پناه می برم به شعر پناه می برم به عشق عشق تو است، که رخشان کند زندگانیم -نزار قبانی

آدما یه وقتایی دلتو میشکنن، یه وقتایی همه‌ی باوراتو خراب میکنن. اولیه شاید یکم خاک بشینه روش بشه بعدش یه کاریش کرد. ولی دومی رو هیچکاری نمیشه کرد. هیچوقت باورای کسیو خراب نکنید. شاید بعدش دیگه هیچوقت نتونه هیچکسو باور کنه✨ -مهسا جلال

صدا کن مرا صدای تو خوب است ..♥️ -سهراب سپهری

به مو میرسه ولی پاره نمیشه .. 🌿