«مگر چند بار به دنیا آمده‌ایم که این‌همه می‌میریم؟» - گروس عبدالملکیان .

‌ صادق هدایت را درحالی که روی پتویی که در کف آشپزخانه پهن کرده بود، دراز کشیده بود و خاکستر آثار چاپ نشده‌اش هم در کنارش قرار داشته، پیدا می‌کنند. یادداشت خودکشی صادق هدایت: «دیدار به قیامت ما رفتیم و دل شما را شکستیم همین.» - پادکست .

-

سبز خواهم شد می‌دانم، می‌دانم، می‌دانم

در نهایت ، هیچ چیز باقی نمی‌ماند ، هیچ چیز اَبَدی نیست. نه لبخندهای از تَهِ دل و نه غم‌های نفس‌گیر ، نه تو وَ نه من.

وقتی آدم‌ها در «غم» شریکِ یک‌دیگر می‌شوند، به اندازه صدها سال بهم نزدیک می‌شوند. ما که در «عشق» شریکِ هم بودیم چرا اینقدر دوریم؟

چمیدونم.. بیا و بگو، دیشب خوابتو دیدم گفتم حالتو بپرسم همین!

بگذار همیشه جای زخم‌هایت پنهان بماند، اگر بدانند زخمت کجاست از همان‌جا کارد به استخوانت می‌زنند.

ای دردت به جانِ بی قرارِ پر گریه‌ام.

«‏يشقى المَرء بِرقة قَلبه.» انسان به اندازه‌ی لطافت قلبش درد می‌کشد.