روزهایی که بارون میاد آدم خوشحال‌تری‌ام.

باران میبارید . . شما همراه من بودی ، رد پایت خیس بود . اینان انصاف ندارند؛ مرا مجنون می‌خوانند، مگر این کوردلان نمی‌بینند که ترنم باران ، رویای خُفته را بیدار می‌کند . سُخن از گُل صدبرگ "عشق است که بر روی دستانِ منتظر باغبان شهید شد. روی سُخنم با شماست که نبودن هایتان به درازا کشیده ، پچپچه هایشان لرزه به اندام من انداخته است ، به گوش شنیدم که گفتند ، از ازل سهم ما نبودی و تا ابد از آن ما نخواهی شد ... نامت به میان آمد ،بشنو در ژرفای سکوتم ، آواز نهان گریه های مستانه را ... نو بهارم ! بنگر که شمع وجود چون در فراقت می‌گِرید و اشک های یتیم بر صفحه دفتر می‌چکد:) با این همه، بر دل سخت شما ، ناله و فغان ما اثر نکرد . . - از یک روز بارانی . الوا . ۱۴۰۲/۱۲/۹

در یک روز بارانی.

نه پای رفتن از اینجا نه طاقتی که بمانم .

به کسی‌ که برایت نمی‌نویسد، مزاحمِ روزهایت نمی‌شود، درباره‌ات نمی‌خواند، و زندگی‌ات را پراز کارهای شگفت انگیز نمی‌کند؛ وابسته نشو.

از من کلماتی به‌جا می‌ماند که تمامش برای تو بود.

هرچه بیشتر نمی‌بینمت، بیشتر تصورت می‌کنم.