باری تعالی! بهونه‌هایِ مآ واسه‌ گناه هامون خودمون رو هم قانع نکرد.. ولی تو پذیرفتی #شب_جمعه

هر کس عاشق خدا شد خداوند عاشقش میشه ..

💔 حسین... حسین... حسین...

اینو پلی کنید تا دوکلوم باهم حرف بزنیم. از مهربونیش میخوام واستون بگم!

#شاید_استوری (عکس مربوط به مطالب پایین)👇

زیارت اربعین را خوانده‌اید؟ در فرازی از زیارت در توصیف اربابمان آمده‌است: «وَ بَذَلَ مُهجَتَه فیکَ لِیَستَنقِذَ عِبادَکَ مِنَ الجَهالَة وَ حَیرَةِ الضَّلالَة...» °تمام مفاتیح را بگردی فقط همین یکبار از این لفظ استفاده شده! فقط برای اربابِ ما...

معنی‌اش را میدانید؟ خودمانی‌اش را بخواهم بگویم این است: او کسی است که خونش را جانش را آبرویش را ناموسش را و تمام هستی و زندگی‌اش را فدا کرد تا بندگان را از جهالت و گمراهی دربیاورد.

او به گودی قتلگاه رفت تا ما به گودی گناه نرویم...💔

تاریخ اینگونه نوشته‌است که حسین -علیه السلام- سه مرتبه در روز عاشورا برای لشکریان عمرسعد سخنرانی کرد و آن‌ها را به راه هدایت دعوت نمود. ندای مظلومانهٔ «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنصُرُنی‌اش...» هنوز در گوش تاریخ شنیده می‌شود.

مقتل هم بخوانیم؟! نوشته است: آن هنگام که آن ملعون بر سینهٔ اربابمان نشست آن لحظاتی که خنجر را در آورده بود و نفس‌های آخر بود صدایی به‌زور از حنجر اربابمان آشکار شد: می‌دانید چه می‌گفت؟ به شمر وعده می‌داد که اگر دست از این‌کار بردارد در آن دنیا شفاعتش خواهد کرد!

افراد ظاهر‌بین می‌گویند که طبیعی است؛ انسان درموقع مرگ به هروسیله‌ای توسل می‌جوید و به التماس می‌افتد تا خود را از چنگال مرگ وارهاند. حتی برخی از کوته‌مغزانِ بی‌خرد شبهه کرده‌اند که آری، حسین‌ابن‌علی آن لحظات آخر ترسیده و خودش را باخته است!!

اما حقیقت ماجرا همان فراز زیارت اربعینی است که خواندیم