شگفت‌انگیز است که چگونه رسانه‌های ما می‌توانند انواع و اقسام آمار مرگ و میر را در ایران، تحت قطعی اینترنت و بدون حضور خبرنگاران منتشر کنند... و با این حال، با وجود اینکه این مکان (اوکراین) مملو از روزنامه‌نگاران غربی است، هنوز نمی‌توانند به ما بگویند که چند سرباز اوکراینی در 4 سال جنگ جان خود را از دست داده‌اند. پاسخ کاربر: نمی‌دانم متوجه شده‌اید یا نه، اما آن روزنامه‌نگاران غربی در اوکراین هیچ کاری جز تکرار اعلامیه‌های مطبوعاتی دولت اوکراین انجام نمی‌دهند. https://eitaa.com/Cheraqestan/1165

ذوالفقار علی بوتو، شیردل، در شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۱، پس از تجاوز هند به پاکستان و مخالفت تمام جهان با دستیابی پاکستان به هرگونه سلاح هسته‌ای، که منجر به انزوای آن در آنجا شد. بوتو خطاب به ریچارد نیکسون، رئیس جمهور آمریکا، فریاد زد: «آیا می‌خواهید ما با دست خالی با آنها برخورد ( هند) بجنگیم؟» (یعنی «آیا می‌خواهید ما را از برتری نظامی محروم کنید؟») او به آنها گفت: «چرا باید وقتم را با شما تلف کنم؟ کشورم مرا فرا می‌خواند. من برای جنگیدن برمی‌گردم.» او قطعنامه شورای امنیت را پاره کرد و رفت و رئیس جمهور آمریکا را با دستی که بر گونه‌اش بود، تنها گذاشت. سپس مخفیانه شروع به انتصاب دکتر عبدالقدیر خان به این برنامه کرد و بدین ترتیب داستان مبارزه آغاز شد.

زمین و زمان بالاخره این دوست دوران دانشجوییمان را قانع کرد تا ایتا را هم آدم حساب کند! رفیق اهل فلسفه، رمان خوان و فیلم بین؛ هرچه بخواند معرفی می‌کند: https://eitaa.com/gozarazzemestan

گاهی با خودمون می‌گیم چرا تو سختیا بیشتر دنبال خدا می‌ریم؟! البته خدا خودش با این مشکلی نداره؛ اساساً خیلی از مشکلاتو پیش میاره تا یاد خدا بیفتیم و تضرع کنیم: با خدا مناجات داشته باشیم (الانعام: ۴۲). پ‌ن: اساساً خیلی از دعاهایی که در روایت اومده رو من همینطوری تحلیل می‌کنم؛ دعای برای روزی، دعا برای فلان درد و... . چون خدا اون مشکلو ایجاد کرده تا درِ خونَش تضرع داشته باشیم، اگه با اون دعا انس بگیریم، خب اون سختی‌ها هم از بین می‌رن. بابت سختی‌های این روزها، برای خلاص شدن از دشمن خارجی و داخلی، بهتر شدن اقتصاد، سلامتی رهبری، تعجیل در فرج صاحب‌الزمان، بریم سراغ تضرع؛ سراغ اشک ریختن. #قرآن #قرآن_و_دعا

هر ملتی را تاریخ فکری(اندیشه ای) سیاسی‌اش، و قدرت متکثرِ نهفته در ساختار اجتماعی‌اش، به جهانیان می‌شناساند. از همین رو آسیبی که سرطان «ایران‌شهری» بر جامعه ایران تحمیل کرد، این بود که گمان برد می‌تواند دین را از جامعه حذف و با فروختن یک روایت دروغین سعی در ساختن یک ایرانی غیر از آن چیزی که بوده دارد و از همین رو در صدد تخریب اسلام و نوعی دین ستیزی در بنیاد های جامعه دارند ؛ به نحوی که گویی ریشه هویت ایرانی در قدرت نظامی بوده ، نه در سنت‌های فکری و معنوی آن هم با بزرگ کردن یک ایران خیالی غیر از آن چیزی که به واقع بوده!... اما پرسش اصلی اینجاست: ایران را چه چیزی حفظ کرده است؟ کنش‌های فکری و میراث اندیشه‌ورزی‌اش، یا نازیدن به گذشته به مثابه یک امپراطوری؟ یونانیان امروز به افلاطون و ارسطو می‌بالند یا به موکنای و اسپارت ها؟ دین همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از جامعه ایران بوده، اگر امروز فارابی، سهروردی، ابن‌سینا و بسیاری از فیلسوفان و حکیمانی را داریم که «ایرانی بودن» را در گستره اندیشه به عرصه بروز گذاشتند، به این دلیل است که در سپهر دینیِ سیاسی–اجتماعی ایران بالیده‌اند و امکان ظهور یافته‌اند. از این رو باید از مدعیان دروغین ایران پرسید: نسبت شما با دین چیست؟ آیا ایران را تنها در حد روایت‌های افسانه ای شاهنامه می‌شناسید؟ نسبت شما با مولوی و شمس چیست؟ با حافظ و سعدی چه؟ زیرا با این روند، در ایرانی که شما تصویر می‌کنید، دیگر نمی‌توان امید داشت که چیزی از مولانا و حافظ شنیده شود چرا که بدون حضور دین در بستر اجتماعی ایران، فهم و تفسیر این بزرگان ممکن نیست، از این رو در گستره فکری و اندیشه ای شما در ایرانی که مدنظر دارید عملا فکر نمیکنم چیزی به نام دین وجود داشته باشد. و این از ایران نشناسی شما است نه از دغدغه مند بودنتان، به نحوی که هر کنش فکری اگر در تضاد با دین در ایران قرار بگیرد گمان نمی‌برم در این بستر اجتماعی توان ایجاد یک هژمونی لااقل داخلی قدرتمند را داشته باشد. https://t.me/havarpress/2840

#هویت #سیاست #روانشناسی #دین #جامعه_شناسی بسم الله الرحمن الرحیم خودِ آئینی همانطور که هویت اقتصادی افراد، طیف بسیار گسترده‌ای را به خود اختصاص داده‌است، هویت دینی آن‌ها نیز، از ضعیف‌ترین حالت تا قوی‌ترین حالتِ آن، فاصلۀ بسیار زیادی دارد. ولی نکته آن است که در بسیاری از مواقع، حتی در ضعیف‌ترین حالات، دین در جان فرد ریشه دوانده و بخشی از هستی و هویت او را تشکیل داده‌است؛ شاید بهتر است بگوییم تمام وجود او را این هویت تسخیر کرده‌است؛ زیرا نمی‌تواند خود را جدای از آن پذیرفتۀ دینی، بپذیرد. به‌عنوان مثال، ممکن است کسی انقلاب را قبول نداشته باشد، حتی احکام دینی را قبول نداشته باشد، و از آن عجیب‌تر حتی نداند امیرالمؤمنین در جنگ‌های گوناگونی شرکت داشته و ... ولی به همراه دوست دختر خود و با وضعیتی بسیار زننده به هیئت می‌آید و از «باعلی بودن» لذت می‌برد و در آنجا به «حال خوش» می‌رسد. می‌دانم که این حد از هویت دینی، بسیار رقیق است، و اساساً در صدد قضاوت دربارۀ آن نیستیم؛ ولی می‌خواهیم از تأثیر آن بگوییم: به‌عنوان مثال هرچند ممکن است چنین شخصی با جنبش فواحش همراهی داشته باشد، ولی هنگامی که پاره شدن افسار این جنبش را می‌بیند، تا آنجا که کار فواحش به توهین به اهل‌بیت و درود به دشمنان آنان برسد، دیگر نمی‌تواند همراهی با آنان را تحمل کند و مبتنی بر شخصیتی که دارد، ممکن است دربرابر آن‌ها مرتکب اموری خشونت‌آمیز شود. بسیاری از جنبش‌ها، در کشور، از حزب توده تا جنبش فواحش، این هویت دینی ایرانی‌ها را درک نکرده‌اند و گاه که تمام تلاش خود را برای ریشه کنی دین و هویت دینی در این کشور به کار بستند، ضربات سهمگینی را دریافت کردند. تقدیم به ساحت قدسی مولی الموحدین الحمد لله رب العالمین

حالا من ده‌ها دلیل بیاورم که آمریکا حمله می‌کند ولی وظیفۀ خودمان را انجام ندهیم چه فایده؟! (حالا شاید گفتمشان و اینکه که با وجود آن دلایل فقط ارادۀ خدا می‌تواند جلوی وقوعش را بگیرد) وظایفی که این روزها بیشتر به ذهنم می‌رسد این‌هاست: ۱. دعا دعا دعا؛ برای خودتان، کشور، رهبر،تمام مظلومان، جبهۀ مقاومت. ۲. انفاق، از فقیر آشنا تا جبهۀ مقاومت؛ هرچه در توان داریم ۳. مهربانی با دیگران، از پدر و مادر تا صف نانوایی. ۴. گفتگوی مهربانانه؛ از برادرتان تا شبکه‌های اجتماعی. ۵. مطالعه؛ هر چه ضعیف‌تر باشیم، به مطالعۀ بیشتری نیاز داریم. ۶. اطلاعات دادن موارد مشکوک به دستگاه‌های اطلاعاتی. بگویید تا اضافه کنم. نظر فعال

حرفای امثال فتحی راه پیشرفتو می‌بنده و راه بی‌کفایتیو فسادو باز می‌کنه: مثلا اگه اصلاح‌طلبا تونسته بودن صنعت هسته‌ایو تعطیل کنن، امثال فتحی با خودشون می‌گفتن: خوب شد هسته‌ای نداریم؛ اگه هسته‌ای داشتیم چطور به ما حمله می‌کردن؟! اینا فقط نفت می‌خوان اینقد وحشی شدن! یا اگه روحانی تونسته بود در موشکیو تخته کنه باز امثال فتحی می‌گفتن خدا رو شکر! خوب شد تعطیل شد مگرنه اینا حتماً با بمب اتم می‌زدن! اینطوری خدا رو بابت تسلط مفسدینی مثل روحانیو... همیشه شکر می‌کننو کیف می‌کنن که رئیسی زودتر رفتو جلیلی هم نیومد. اینا به جای اینکه به مردم بفهمونن متجاوزی مثل آمریکا هر پیشرفت مهمی از شما رو تهدیدی برا خودش می‌دونه؛ دنبال صحه گذاشتن روی انتخاب اشتباه مردمن: اومدن آدمای بی‌کفایت. باید بفهمیم جنگ با متجاوز و پیشرفت، با هم همراهن؛ و بهتره همین دوتارو با هم انتخاب کنیم، تا اینکه فقط جنگو و شورشو انتخاب کنیم!

آقای مدیر رسانه‌ای شهید رئیسی! از مذاکره حرف زدن، یعنی جاانداختن امکان حل‌وفصل موضوعات بنیادین ازطریق مذاکره؛ امکان حل‌وفصل یعنی منطقی بودن طرف مذاکره؛ و شکست مذاکره در افکار عمومی یعنی کم‌کاری ما و نه خباثت و وحشی بودن دشمن! و اساساً تاکنون همین تأکید بر مذاکره از جانب ما بوده که باعث شده بدون مذاکره اساساً مردم به حکومت اعتماد نکنند و با مذاکره، اعتماد کم‌تری به حکومت داشته باشند!

نمی‌دانم منظور از ما که در این توییت آمده کیست؛ اما با شروع جنگ با بچه شیعه‌ها، شماها طرف پیروز نیستید؛ نه‌تنها به‌این دلیل که در طول تاریخ، هزاران یا صدها هزار خون داده‌ایم، همیشه در تکاپوییم تا به قدرتی که رسیده‌ایم بیفزاییم و به گذشتۀ سرشار از خون آبائمان گرفتار نشویم، بلکه هویتمان با فداکاری برای اعتلای کلمۀ الله، عجین شده.

Worldsource24 فوری: کانال ۱۲ اسرائیل: در ادامه کشورهایی که ممکن است در دفاع و حمله به اسرائیل کمک کنند، علاوه بر آمریکا و بریتانیا، اردن و آذربایجان هستند که در سناریوی رویارویی با ایران به کمک ما خواهند آمد. مکشوفات: وقتی فرزندی از مادر جدا بشه، دوست ناباب میاد سراغش. اندکی صبر سحر نزدیک است. https://eitaa.com/makshufateita/23539 پ‌ن: چرا تجزیه فاجعه‌است؟