واقعاً چرا مثل بچۀ آدم با آمریکا کنار نمی‌آییم؟ لیلاز

ایران و العراق...

گفته‌های مسئولین آمریکایی، زبان بدن، نشریات و... هرچه از آمریکا می‌آید را چیزی جز فریب ندانید؛ هیچ‌چیزی‌جز فریب نیستند.

بعضی از ویدئوها را نباید توضیح داد، فقط باید دید و به دیگران نشان داد! دولت‌ها به‌جای اینکه تمام هم و غمشان را برای حل این معضل بگذارند، الان مشغول چه کاری هستند؟! ازطرف دیگر وقتی کم می‌آورند، مردم بیچارۀ مستضعف را جراحی می‌کنند! از رفاه این مردم می‌زنند، می‌گویند وارد کردن بنزین هزینه دارد! دارو را باید گران کنیم؛ تخم مرغ کمر دولت را شکسته و... . چرا درست شدنی نیست؟ پاسخش چند ثانیۀ انتهای این قطعه است.

چرا ایران شبیه ویتنام نشد؟ #مجید_دارابی 🔹این پندار که وضعیت ایران «تقصیر ما است» یعنی توسعه عمدتا به برنامه‌ریزی و تصمیمات داخلی وابسته بوده با نگاهی به روزگار پهلوی‌‌ها بی‌اساسی خودش را نشان می‌دهد. بعید است بتوانیم نظامی غربی‌تر و سازگارتر از پهلوی دوم فرض کنیم اما در تجربه او هم غرب اراده و برنامه‌ای برای صنعتی شدن ایران نشان نداده. 🔹غرب‌گراها مثل خواستگاری هستند که فقط بر پنجاه درصد ماجرا (آرزوی خودشان) متمرکزند در حالی که غرب حتی در میانه جنگ سرد و رویارویی با شوروی حاضر نشد از ایران ویترین اقتصادی بسازد. دلخواه‌شان ادامه همان سنتی بود که در دوره استعمار شکل گرفت: مواد اولیه ارزان، نیروی کار فراوان، حکومتِ یک طبقه مصرفی و غرب‌گرا. 🔹اگر کسی در وابسته بودن پهلوی‌ها تردید کند یا تاریخ را درست نخوانده یا مفهوم وابستگی در سیاست را نمی‌شناسد. اگر هم کسی انکار کند که هر دو شاهِ پهلوی در پی بیرون آمدن از خود بودند انصاف را زیر پا گذاشته. هم رضا می‌خواست بندهای وابستگی را پاره کند هم محمدرضا باقی ماندن در حد پادو و ژاندارم را خوش نداشت. 🔹رضاخان به آلمان گرایش پیدا کرد و همان بهانه سقوطش شد. محمدرضا هم علیرغم نفرتش از کمونیسم از بلوک شرق کمک می‌گرفت تا صنایعی که غربی‌ها نمی‌دادند را در ایران راه بیاندازد. پس از چند سال، به تجربه دریافت که در افق انگلیس و آمریکا خبری از قدرت و استقلال نیست. شاهدِ نهایی اینکه بحرین را به راحتی از دست‌مان درآوردند. 🔹ایران مثل ژاپن، کره جنوبی، تایوان و آلمان غربی در همسایگیِ کمونیسم و در دوستی کامل با غرب بود پس جا داشت با همان منطق (رویارویی اقتصادی و نمایش موفقیت برای کاپیتالیسم) به صنعتی شدنش کمک کنند اما حتی از دادن کارخانه ذوب‌آهن هم امتناع کردند. شوروی‌ها حاضر شدند کوره ذوب را به ایران برسانند اما غربی‌ها نه. 🔹صنعت خودرو نشانه دیگری می‌دهد: همان زمان که هیوندای با فورد قرارداد بست بهترین گزینه برای ایران‌ناسیونال شرکت ورشکسته تالبوت شد، برای اینکه با تولید هیلمن هانتر (پیکان) نجاتش بدهند. شاه و برادران خیامی حتما ترجیحات بهتری داشتند منتها برنامه غرب برای ایران متفاوت بود: نمی‌خواستند صنعتش رو به جلو باشد. 🔸مثال دیگر به خصوص درباره سیاست آمریکا نفروختن اف-۱۵ و به جایش نجات یک پروژه مالی سنگین با پول‌پاشی ایران بود. اف-۱۴ جنگنده‌ای است بسیار پیشرفته و بسیار گران که برای نبردهای هوایی و حمایت از ناوها ساختند. جز ایران هیچ کشوری حتی یک فروندش را نخرید چون بیش از هر چیز به درد نیروی دریایی آمریکا می‌خورد. 🔹شاه ولع نوسازی داشت و بعد از جهش نفتی، مثل ریگ پول خرج می‌کرد. هر چه می‌دادند می‌گرفت، حاضر بود به مراتب گران‌تر از قیمت هزینه کند (مثل خریدِ ناوچه‌های رزمی) تا ایران از عقب‌ماندگی دربیاید. با این حال ناچار شد صنایعی مثل نساجی را از آلمان شرقی بگیرد، ماشین‌سازی را از چکسلواکی و تراکتورسازی را از رومانی، همه از بلوک شرق. 🔸 با فاصله گرفتن از مثال‌ها هم می‌توانیم بگوییم پس از حدود نیم قرن حکومت پهلوی، در هیچ صنعت مهمی رقابتی نشدیم و ایران نتوانست در کالایی جز نفت صادرکننده‌ای تاثیرگذار باشد. همه لوازمِ دوستی با غرب فراهم شد اما حتی بعد از کودتای ۳۲، یعنی پس از تشدید وابستگی هم رفتارِ اروپا و آمریکا تغییر قابل توجهی نکرد. 🔹در تحلیل رفتار غرب چند عامل را می‌توانیم مرور کنیم: اول پیشینه باستانی و ستیز‌ در خاطره یونامی و رومی است، دوم موقعیت راهبردی که شکل گرفتن هر قدرتی در فلات ایران را محمل ترس و نگرانی می‌سازد. سوم حساسیت به اسلام است و عقب‌ماندگی صنعتی در سایر کشورهای منطقه به ویژه مصر بی‌نیاز از توضیح، چهارمی هم اسرائیل‌. 🔸 شکی نیست که «ماهیت مذهبی» و «مخالفت با اسرائیل» کار جمهوری اسلامی را سخت‌‌ کرده اما عقب‌نشینی از اینها نهایتا ما را به تجربه‌ پهلوی بازمی‌گرداند. آزمون غرب‌گرایی را هاشمی و خاتمی هم از سر گذراندند‌. یکی با تحریم‌های کلینتون پاسخ گرفت و دیگری با تهدیدهای بوش که ایران را (با آنهمه اشتیاق به گفت‌وگو) محور شرارت خواند. 🔹روحانی نیز در غرب‌گرایی کم نگذاشت‌. ایران در برجام سفره آماده‌ای به غربی‌ها داد تا در صنعت، منابع و بازارش وارد شوند و سود ببرند. این آغوشِ گشوده با پشت کردن به شریک بزرگی مثل چین همراه بود اما غرب، باز مثل یک‌ کل یکپارچه در سیاست اصولی‌اش پابرجا ماند. در همان دوره اوباما معلوم شد فرصت تازه‌ای به ایران نخواهند داد. 🔸 به درستی می‌گویند که بوروکراسی در ایران به غرب‌گرایی معتاد است و آماده‌ترین فرصت‌ها برای همکاری با شرق را با خیال‌پروری از دست داده. ما بارها غرب را خواسته‌ایم اما غرب ایران را نمی‌خواهد و در جغرافیایی هم قرار نداریم که مثل ویتنام اهرم فشار بر چین شویم.

یا اینکه چرا شهید خامنه‌ای سیاست گرایش به شرق را انتخاب کرد؟

برنامه امشب به وقت ایران، کلا مفید بود؛ اما گفته‌های آقا نیما را اصلاً از دست ندهید، تمام کلیپ‌هایش را ببینید.

ان‌شاءالله چی بگم والا، ما که از خدامونه.

من هنوز نمی‌دانم که آن اف‌۳۵ها مورد اصابت واقع شده‌اند یا نه؛ چون خبر واحدی نیستم. مخصوصاً بعد از خبرهای زدن اف‌۳۵ها در جنگ ۱۲ روزه! اما اگر آمریکایی‌ها خودشان اذعان کنند یا از جای دیگری مطمئن شوم که ۳ تا نابود شده و ۳ تای دیگر زخمی، برای دفع بلا از سر پرتاب کنندگان موشک، ۱۰۰۰۰۰۰ تومان صدقه می‌دهم، به‌طور ویژه؛ چون همیشه کمابیش برای سلامتیشان صدقه می‌دهم.

حالا من ده‌ها دلیل بیاورم که آمریکا حمله می‌کند ولی وظیفۀ خودمان را انجام ندهیم چه فایده؟! (حالا شاید گفتمشان و اینکه که با وجود آن دلایل فقط ارادۀ خدا می‌تواند جلوی وقوعش را بگیرد) وظایفی که این روزها بیشتر به ذهنم می‌رسد این‌هاست: ۱. دعا دعا دعا؛ برای خودتان، کشور، رهبر،تمام مظلومان، جبهۀ مقاومت. ۲. انفاق، از فقیر آشنا تا جبهۀ مقاومت؛ هرچه در توان داریم ۳. مهربانی با دیگران، از پدر و مادر تا صف نانوایی. ۴. گفتگوی مهربانانه؛ از برادرتان تا شبکه‌های اجتماعی. ۵. مطالعه؛ هر چه ضعیف‌تر باشیم، به مطالعۀ بیشتری نیاز داریم. ۶. اطلاعات دادن موارد مشکوک به دستگاه‌های اطلاعاتی. بگویید تا اضافه کنم. نظر فعال

🎯 ظهور یک نابرابری جدید — بگو چقدر پول داری تا بگویم چقدر می‌توانی سواد داشته باشی 🔴 آنقدر تحقیقات در این زمینه پرشمارند که حالا دیگر می‌توان با اطمینان گفت، «متوسط سواد انسان‌ها رو به کاهش است». مثلاً در بیشتر کشورهای عضو سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، نمرات سوادآموزی بزرگسالان طی دههٔ گذشته ثابت مانده یا افت کرده است. تواناییِ خواندن و نوشتن در مدارس ابتدایی رو به کاهش است و اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی در میان دانش‌آموزان به‌شکلی بی‌سابقه افزایش پیدا کرده. اما یک چیز کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد: بیشترین نشانه‌های کاهش سواد و توانایی‌های ذهنی در میان فقیرترین گروه‌ها دیده می‌شود. 🔴 آنچه جان‌برن-مرداک، روزنامه‌نگار فایننشال‌تایمز، «فرهنگ پسامتنی» می‌خواند، یعنی جایگزینی خواندن با مصرفِ تصاویر و ویدئوهای کوتاه در شبکه‌های اجتماعی، می‌تواند نوعی نابرابری جدید ایجاد کند. 🔴 اتفاقی که شباهت بسیاری با مصرف خوراکی‌های ناسالم دارد. هرچه تنقلاتِ ‌فرآوری‌شده دسترس‌پذیرتر و اعتیادآورتر شده‌اند، فاصله میان کسانی که امکانات لازم را برای سبک زندگی سالم دارند و کسانی که در برابر فرهنگ غذاییِ چاق‌کننده آسیب‌پذیرند بیشتر شده است. این شکاف آشکارا رنگ‌وبوی طبقاتی دارد؛ در سراسر غرب، چاقی با فقر پیوندی قوی دارد. بعید نیست در سال‌های آینده اختلال تمرکز، عملکرد نامناسب در مدرسه و کم‌سوادی هم پیوندی قدرتمند با سطح فقر پیدا کند. 🔴 ماریان وُلف، پژوهشگر و نویسندۀ کتاب «آهسته بشتاب» نشان داده است که پرورش توانایی خواندنِ متن‌های بلند واقعاً ذهن را دگرگون می‌کند: دایرۀ واژگان را بیشتر و فعالیت ذهنی را به نیمکرهٔ چپ که تحلیلی‌تر است می‌برد و توان تمرکز، استدلال و تفکر عمیق را بیشتر می‌کند. 🔴 اما توانایی خواندنِ متن‌های بلند، مهارتی ذاتی نیست و باید آموخته شود. در تاریخ مدرن، آموزشِ این مهارتِ بنیادین یکی از وظایف اصلی مدرسه بوده، اما محیط دیجیتال چنانکه کال نیوپورت در کتاب خود، کار عمیق، نشان می‌دهد، اساساً برای حواس‌پرتی ساخته شده: اعلان‌ها برای جلب توجه رقابت می‌کنند، شبکه‌های اجتماعی عمداً اعتیادآور طراحی شده‌اند و انبوه محتوا ما را به جابه‌جا شدنِ سریع کانونِ توجه عادت می‌دهد. این الگوریتم ذهن را به سرسری‌خوانی، یافتن الگوهای تکراری و پریدن بی‌وقفه از متنی به متن دیگر خو می‌دهند. 🔴 صریح باشیم: انتخاب شناختیِ سالم آسان نیست. در فرهنگی سرشار از سرگرمی‌های فوری، توانایی خواندن متن‌های بلند شاید به‌زودی به قلمرو خرده‌فرهنگ‌های نخبگان محدود شود. 🔴 اگر چنین اتفاقی بیفتد، چه می‌شود؟ نوجوانانی که توان اندیشیدن بلندمدت را از دست داده‌اند قبیله‌ای‌تر و غیرعقلانی‌تر می‌شوند؛ به واقعیت‌ها و حتی رویدادهای تاریخی بی‌اعتنایی می‌کنند، به «وایب» اهمیت می‌دهند تا استدلال و آمادهٔ پذیرش نظریه‌های توطئه‌اند. اگر این توصیف آشناست، شاید نشانه‌ای است از آنکه تا چه اندازه در این مسیر پیش رفته‌ایم. این وضعیت فرصت تازه‌ای برای فساد در سیاست می‌سازد، چون مردم را مستعد فریب‌خوردن و ساده‌بینی می‌کند و همیشه سیاست‌مدارانی پیدا می‌شوند که از چنین مردمی سوءاستفاده کنند. 📌 آنچه خواندید برگرفته از گزارش «تفکر دارد به کالایی لوکس بدل می‌شود»، نوشتۀ مری هرینگتون است که در شمارۀ ۳۶ مجلۀ ترجمان منتشر شده است. https://ble.ir/tarjomaan/-638551739208639889/1785564058946

🔻"پهپاد رادارگریز حدید۱۱۰ ایران، پدافند آمریکا را خلع سلاح کرد و باعث ایجاد وقفه‌ای بدون اعلام آتش‌بس رسمی شد." 🔹۶ مرداد ۱۴۰۵ | نشریه انگلیسی تلگراف: 👈 سپاه پاسداران، با رونمایی و بکارگیری عملیاتی پهپاد انتحاری ارتقایافته حدید۱۱۰ طی دو هفته گذشته، علیه پایگاه‌ها و ناوهای جنگی ایالات‌متحده، چالش امنیتی بی‌سابقه‌ای را برای نیروهای آمریکایی رقم زده است. 👈 این سلاح جدید، با اتکا به یک موتور توربوجت به سرعت ۵۰۸ کیلومتر بر ساعت دست یافته و عنوان سریع‌ترین پهپاد شناخته‌شده ایران را به خود اختصاص داده است. 👈 برخلاف پهپادهای ملخی و کند، پرتاب این پرنده با یک بوستر سوخت جامد آغاز شده و پس از رسیدن به سرعت و ارتفاع لازم، موتور جت آن روشن می‌شود تا پنجره زمانی واکنش شبکه‌های پدافندی را به حداقل ممکن برساند. پیکره کاملاً یکپارچه و بدون پیچ و مهره، ورودی هوای S-شکل روی بدنه برای پنهان‌سازی پره‌های فن موتور، و پوشش مواد جذب‌کننده امواج راداری، امکان شناسایی آن را بسیار دشوار کرده است. 👈 این پهپاد با کلاهک جنگی ۳۰ کیلوگرمی، برد ۲۲۰ مایلی و مداومت پروازی یک‌ساعته، توانایی انهدام اهداف کلیدی نزدیک به سواحل ایران را داراست. 👈 این در حالی است که استقرار عملیاتی این پهپاد سریع، همزمان با کاهش شدید ذخایر موشک‌های رهگیر پدافندی لازم آمریکا برای مقابله با پهپادهایی نظیر حدید ۱۱۰، منجر به توقف غیررسمی و شکننده درگیری‌ها پس از دو هفته تشدید حملات، شده است؛ وقفه‌ای بدون اعلام آتش‌بس رسمی که ترامپ آن را زمانی برای ازسرگیری گفتگوها، می‌داند! https://t.me/maktubat_yad/5903