بی‌اعتقاد شده‌ام به همه‌چیز. دیگر نه امید برایم زیباست و نه به ناامیدی می‌دهم تن. بی‌اعتقاد شده‌ام به اینکه «بار کج به منزل نمی‌رسد»، چون گاهی دیده‌ام که رسیده است. به اینکه «گر صبر کنم ز غوره حلوا سازم»، چون صبر کردم؛ اما تمامش تلف شد، هدر شد، سقط شد، درد شد و یأس. بی‌اعتقاد شده‌ام به حق؛ حقی که قرار بود برسد به من، اما نرسید و با فریادش تنها دهانم کف کرد. بی‌اعتقاد شده‌ام به نور؛ نوری که قرار بود رد شود از لابه‌لای زخم. بی‌اعتقاد ایستاده‌ام؛ ایستاده نه بابت داشتن ذره‌ای امید، چون از نشستن بیزارم من.

‌شهدای حمله آمریکا به منازل مسکونی در قشم 🔹در این حمله، قیصر جعفری، همسرش زهرا جعفری و پسر دو ساله‌اش سینا به شهادت رسیدند. @farsitweets

من سال‌هاست هیچ نمی‌آورم به یاد فاضل نظری صدای نرگس

آدمیزاد را چه به فخر فروشی آغازش نطفه ای است و فرجامش مرداری نه می تواند خود را روزی دهد و نه میتواند جلوی مرگ خویش را بگیرد.

سرگذشت ِشبِ‌هجران گفتم ُ شمع، آنقدر سوخت ك از گفته پشیمانم کرد..

از کوفه تا شمشیر عزراییل‌هایش، از کربلا تا شام با تفصیل‌هایش، بعد از چهل روز از مسیر تلخ دیروز... امروز آمد دیدن فامیل‌هایش! خود را به‍ روی قبرهای خاکی انداخت... بانوی مکه با همان تجلیل‌هایش! حال عجیبی داشت وقتی بازمی‌گشت! بغض غریبی داشت در ترتیل‌هایش! با او چهل روز ُ چهل شب همسفر بود، کابوس‌هایی تلخ با تأویل‌هایش! این‌جا پذیرفت آن‌چه را باور نمی‌کرد، دل کند حوا آخر از هابیل‌هایش! زن مانده بود ُ یک بیابان بی‌پناهی! زن مانده بود ُ داغ اسماعیل‌هایش! _مطهره‌عباسیان_ _اربعین_