روزی میرسه که شما در حال خوردن آخرین وعده غذات هستی؛برای آخرین بار گوشیت و چک میکنی؛
عزیزی رو بغل میکنی و خبر نداری که این آخرین باره؛برای همینه که باید هر چیزی رو با ذوق و شوق انجام بدی!
قدر امروز عمرت رو بدونو هرچی نیاز داری امروز بردار؛چون ما دیگه هیچوقت به امروز برنمیگردیم..
کاش ادمایی که همه جوره کنارتون بودن و پشتتون بودن رو راحت فراموش نکنید، کاش اونایی که وقتی داغون بودین هرکاری کردن تا از اون فاز مزخرف دپ دربیاین رو راحت فراموش نکنید، کاش اونایی که هروقت کاری باهاشون داشتین و بودن رو فراموش نکنید، کاش اونایی که برای خوشحال کردنتون تلاش کردن رو فراموش نکنید، کاش انقدر راحت جایگزین نکنید ادمارو، کاش یکاری نکنید که طرف به غلط کردن بیفته ازاینکه کمکت کرده، کاش انقدر بی معرفت و بیشور نباشین و انقدر راحت همه چی رو به کتفتون نگیرید و فاز اینو نگیرید که طرف وظیفش بوده این کارارو واست بکنه!
نه اتفاقا وظیفه هیچکس نیست که بهت کمک کنه و از برزخ نجاتت بده، اون فقط دلش واست سوخته و خواسته کاری واست انجام بده.
ویرجینیا وولف در نامه خ ودک ش ی خود گفت : احساس میکنم باز به یکی از حملههای دیوانگیام نزدیک میشوم. دیگر نمیتوانم به این وضعیت وحشتناک ادامه دهم. این بار بهبود نخواهم یافت. صداهایی در سرم میشنوم و نمیتوانم روی نوشتههایم تمرکز کنم. تا به حال مبارزه کردهام ولی دیگر نمیتوانم.»
این نویسنده مشهور که دارای مقاله های فمینیستی زیادی است، جیبهایش را پر از سنگ و خود را در رودخانه غرق کرد.
بعضیا خیلی حیفن واسه دور بودن!
واسه مجازی بودن!
کاش میشد از تو صفحه ی مجازی کشیدشون بیرون گفت واقعا تو جای خیلی از آدمای واقعی زندگیم می ارزی:)!
من ممکنه آدمارو تو زندگیم ناراحت کنم و بعدش ازشون معذرت خواهی هم بکنم ولی کسی که دوسش دارم رو هیچوقت ناراحت نمیکنم که بخوام روزی ازش عذر بخوام و این دقیقا فرق رفتار من با تو نسبت به بقیست.
اگر دوستش دارید به زبان بیاورید، پانتومیم که بازی نمیکنید.
از ترسِ باختن با اشاره میخواهید بفهمانید، واقعا دوستش دارید و به زبان نمی آورید.
یکی از راه میرسد که بی هیچ عشقی تکیه کلامش"دوستت دارم" است،
می آید،
میگوید،
میبرد دلش را،
و شما میمانیدُ
"دوستت دارم "هایی که در عطرِ پیراهنش جا مانده است...
باد مارا خواهد برد
مود: چی باعث شده فک کنی میتونی من و بشناسی؟!من خودمم هنوز نمیدونم کی هستم و تو ادعای شناختن من و دار
مود:
دارم به معنای واقعی جملهی "کاش این خوابم همیشگی باشه"پی میبرم و از ته دلم میخوام به واقعیت بپیونده.
وقتی چیزی برای از دست دادن نداری همه چی ترسناک میشه،نه برای خودت
برای بقیه،فکر اینکه همش میتونی به راحتین شکل بهشون آسیب بزنی یکم دیوونه کنندس.
رابطه لانگ دیستنس وقتی سخته که اگر طرف مقابلت برای یک روز آنلاین نشه نمیتونی بری جلوی درِ خونهشون و سراغشو بگیری ، بری محله قدیمی دنبالش بگردی ، جاهایی که پاتوقتون بود بری، خیابونایی که باهم قدم زدین و جاهایی که همیشه میرفتینو بگردی ،اونقدر باید استرس و فشار بکشی و صبر کنی تا خودش برگرده :)🥲
خود جناب شهریار هم وقتی خواست بی تفاوت باشه و نوشت
«تو بمان و دگران ؛ وای به حال دگران...»
بعدش روشو برگردوند و زیرلب گفت
«دل شکسته و اشک روان گواهت بس ، که خوش به حال دگران ! »
بعد شما نشستی میگی فراموشش کن ؟؟ :))