‌گاهی وقتام از هر بنی بشری بدی میبینی، خیانت و سو استفاده سرت میاد، دروغ میشنوی و اذیت میشی، دوست داری کارای خودشونو تکرار کنی و بهشون بفهمونی که چه ضربه ای خوردی، دوست داری قشنگ حسشو درک کنن؛ ولی نمیتونی. یچیزی جلوتو میگیره. اسمش ذاته، تو مثل اونا ذاتت خراب نیست. اصیلی. با عقده بزرگ نشدی. بهت تبریک میگم. تو انسانی.

اگه ازم بپرسن: مهم ترین چیزی که زندگی بهت یاد داده چیه؟ میگم هر جای زندگیت حالت با کسیو چیزی خوب نبود ترکش کن، میگم هیچی توی زندگی مهم تر از این نیست که حالت خوب باشه، میگم اولویت زندگیت حال خوبت باشه.

مسموم‌ترین نوعِ رابطه ، رابطه با آدمیه که بهت حس ناکافی‌بودن میده. علاوه‌بر اینکه هر لحظه میری جلو آیینه یه عیب و ایراد جدید از خودت پیدا میکنی ، ‏دائم حس میکنی اون آدم ، چون باهات تو رابطه‌ست ، داره بهت لطف بزرگی میکنه؛ ‏انگار یه زباله‌ای.

-

شاید حرفی رو که شنیدی بشه فراموش کنی اما حسی که از اون حرف بهت منتقل شده رو هرگز …

مشكل ما اينجاست كه همه دوست داريم درک بشيم نه اينكه درک كنيم .

‏ما کسی رو به‌دست نمیاریم تا کنترل کنیم، محدود کنیم، آزادیش رو بگیریم و عذابش بدیم، ما انتخاب میکنیم که پَر پرواز چه کسی باشیم تا کنار هم رشد کنیم و از زندگی لذت ببریم. اسم رنج و عذاب دادن رو عشق نزارین.