محرمت را دوست دارم ؛ خستگی را از یادمیبرد و آدم ها را ...

همش از این میترسیدم ... نبینم امشبو .. •|والقمر۵۹

كَتَبَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام إلى مُحَمَّدِ مِن كَربَلاءَ : بِسمِ اللّه ِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ ، مِنَ الحُسَينِ بنِ عَلِي إلى مُحَمَّدِ بنِ عَلِيٍّ ومَن قِبَلَهُ مِن بَني هاشِمٍ ، أمّا بَعدُ ، فَكَأَنَّ الدُّنيا لَم تَكُن وكَأَنَّ الآخِرَةَ لَم تَزَل ، وَالسَّلامُ .. . حسين بن على عليهماالسلام از كربلا به محمّد نوشت: «به نام خداوند رحمتگر مهربان. از حسين بن على به محمّد بن على و ديگر فرزندان هاشم. امّا بعد : دنيا چنان است كه گويى هرگز نبوده است و آخرت ، چنان است كه گويى همواره بوده است! بدرود». •|والقمر۵۹

«آه...السلام علی ساکن کربلا...» •|والقمر۵۹

روح من از غصه تو چاک چاک ...

ای بابا حکایتی شده موییم ... ای بابا... شکستگی ابرویم ... •|والقمر۵۹

بابا نبودی دیگه وصیت کردم به عمه گفتم ببخش اذیت کردم ...

بابا شنیدی امروز اگه دیر کردم عمه رو بردن ... من اون وسط گیر کردم

همش می گفتم که خوش به حال راهب اون شب و تا صبح ... شدی تو مال راهب

کاش منم گوشواره داشتم ؛ برای دیدن تو چاره داشتم شمر اگه طلا ببینه راه میاد با آدم ...

به بابایت بگو کارمو خانم سه ساله ... •|والقمر۵۹