«آه...السلام علی ساکن کربلا...» •|والقمر۵۹

روح من از غصه تو چاک چاک ...

ای بابا حکایتی شده موییم ... ای بابا... شکستگی ابرویم ... •|والقمر۵۹

بابا نبودی دیگه وصیت کردم به عمه گفتم ببخش اذیت کردم ...

بابا شنیدی امروز اگه دیر کردم عمه رو بردن ... من اون وسط گیر کردم

همش می گفتم که خوش به حال راهب اون شب و تا صبح ... شدی تو مال راهب

کاش منم گوشواره داشتم ؛ برای دیدن تو چاره داشتم شمر اگه طلا ببینه راه میاد با آدم ...

به بابایت بگو کارمو خانم سه ساله ... •|والقمر۵۹

زخم هایم همه اش گشته مداوا مثلاً چشم کم سوی من امشب شده بینا مثلاً آمدی تا که تو همبازی دختر بشوی باشد ای رأس حنا بسته! تو بابا مثلاً مثلاً خانه مان شهر مدینه است هنوز و تو برگشته ای از مسجد و حالا مثلاً کار من چیست؟ نشستن به روی زانوی تو کار تو چیست؟ بگو شانه به موها مثلاً یا بیا مثل همان قصه که آن شب گفتی تو نبی باشی و من، ام ابیها مثلاً جسم نیلی مرا حال، تو تحویل بگیر مثل آن شب که نبی فاطمه اش را مثلاً ... •|والقمر۵۹

یاد قد کمون تو هلال ماه رو دیدم .... •|والقمر۵۹

دردها هم ارثی اند که از نیاکان میرسند دختری مادر بزرگش سوخت ؛ او هم همچنین ... •|والقمر۵۹