سایه ات نشه کم از سر من ... سایه سر؛ بابا ...

ای وای ... 😞

چند روز دیگه برای همیشه از تهران میری مشهد :)))) تو در تمام این سالها مهمان بودی در تهران ... تو از اولشم مشهدی بودی ...

کیمه دییم دارخمشام سنه حسین جان ... والله که سنن چوخ بیرزاد ایستمرم ...

...

کجا روم؛ به که گویم ... دلیل این غم را ؟

بیداری؟ سر راحت به روی بالش خود مگذاری ....!

من خیلی چیزارو باور کردم مثلا رفتن حاج قاسم و حاجی زاده حتی سیدحسن ... ولی بیا بهم حق بده رفتن تو رو باور نکنم بزار تو ذهنم؛ مثل همیشه سالم و سر زنده تو بیت باشی ... بیتی که الان چیزی اش نمونده ... اینکه میگم چیزی ازش نمونده یعنی تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

چقدر کوچیکه ... این یعنی دختری نمونده ...

نمی دم پیرهنتُ مال منه ...