کجا روم؛ به که گویم ... دلیل این غم را ؟

بیداری؟ سر راحت به روی بالش خود مگذاری ....!

من خیلی چیزارو باور کردم مثلا رفتن حاج قاسم و حاجی زاده حتی سیدحسن ... ولی بیا بهم حق بده رفتن تو رو باور نکنم بزار تو ذهنم؛ مثل همیشه سالم و سر زنده تو بیت باشی ... بیتی که الان چیزی اش نمونده ... اینکه میگم چیزی ازش نمونده یعنی تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

چقدر کوچیکه ... این یعنی دختری نمونده ...

نمی دم پیرهنتُ مال منه ...

حاج ممد ... خوب شد رفتی؛ ندیدی چیزایی که ما این روزا داریم از سر میگذرونیم ... بس کمرشکنه ...

اللهم احفظ قائدنا و امامنا الخامنه ای ....

رفت و غزلم چشم به راهش نگران شد ...

قد ؟ نه بهش فک نکن فک نکن فک نکن ...

ای ناگهان عزم سفر کرده ... خداحافظ ...