بسه، وقتشه بریم مریخ.

جدی وقتشه رابطه‌م رو با تموم این آدمایی که علائم نگارشی رو درست رعایت نمیکنن قطع بکنم.

جدی نمیدونم، کاری از دستم بر نمیاد، بازم ایرانه و خودش و خودش، کسی نمیتونه کسی براش کاری بکنه، فقط خدا می‌تونه نجاتمون بده.

منم نمیدونم "کجای زندگی‌شم" آقای یگانه.

جدی بعضی از پسرا خیلی دخترن.

گرونیه و گرونی بیداد می‌کنه، می‌دونم سخته، می‌دونم خیلیا صبح تا شب لنگه یه لقمه نونن، اما تحمل کن عزیزم، نریز تو خیابون، قاطی اون جماعت اغتشاشگر نشو، صبر کن، برای ایرانت همه چیز رو تحمل کن! اسمشو می‌ذارن اعتراض، اما این اعتراض نیست، خیلیا خودشون رو قاطی جماعت اعتراض‌گر کردن و دارن هیزم می‌ندازن تو آتیشِ جنگ.

لطفاً زودتر چهارصد و چهار رو تموم کنید، دیگه نمیتونم تحملش کنم.

وطن بسوزد و من در جوش و خروش نباشم؟ خدا کند که بمیرم و وطن فروش نباشم.

ده دقیقه صحبت‌های طرفداران پهلوی رو گوش می‌کنی، یک ماه باید قرص اعصاب بخوری. کاد @farsitweets