جدی نمیدونم، کاری از دستم بر نمیاد، بازم ایرانه و خودش و خودش، کسی نمیتونه کسی براش کاری بکنه، فقط خدا می‌تونه نجاتمون بده.

عیسی مسیح وقتی می‌بینه ایرانیا به طور جدی درحال تبریک گفتنِ کریسمس به همدیگه‌ن و حتی به مناسبت کریسمس جشن گرفتن:

تنها چیزی که می‌تونه این آدمیزاد لاجون رو سرحال بیاره سفره، مقصد رو نمیدونم اما این رو می‌دونم که به یه سفر فوری نیاز دارم تا بتونم بهتر تصمیم بگیرم.

چته ایرانی؟ می‌ریزی وسط خیابون، میری مسجد آتیش میزنی، میری بانک شیشه رو میاری پایین. چته بشر؟ بعد میری همه‌جا میگی اعتراض کردن حقمه؟ قبول دارم اعتراض حقته، اما شما به آتیش کشیدن مسجدِ خدا رو "اعتراض کردن" میدونید؟ این اعتراض نیست جماعتِ نابینا، چشمتون رو باز کنید. حتی اگر به فرض محال، طبق چیزی که شما میخواید ایران اون کشوری بشه که تحت سلطه استعمارگرا هست، بعدش چیکار میکنید؟ میخوای چیکار کنی ایرانی؟ چرا قدر همین امنیتی که داری رو نمیدونی؟ فکر می‌کنید همه چیز قراره بر وفق مراد شما باشه؟ نه تصدقتون بشم، بعدش به خودتون میاید و میبینید چجوری پشیمونید، اون مغز فندقیتون رو به کار بندازید جماعتِ به قول خودتون"معترض".

منم نمیدونم "کجای زندگی‌شم" آقای یگانه.

جدی بعضی از پسرا خیلی دخترن.

گرونیه و گرونی بیداد می‌کنه، می‌دونم سخته، می‌دونم خیلیا صبح تا شب لنگه یه لقمه نونن، اما تحمل کن عزیزم، نریز تو خیابون، قاطی اون جماعت اغتشاشگر نشو، صبر کن، برای ایرانت همه چیز رو تحمل کن! اسمشو می‌ذارن اعتراض، اما این اعتراض نیست، خیلیا خودشون رو قاطی جماعت اعتراض‌گر کردن و دارن هیزم می‌ندازن تو آتیشِ جنگ.

لطفاً زودتر چهارصد و چهار رو تموم کنید، دیگه نمیتونم تحملش کنم.