تولدت مبارک عزیزتر از جانمان:)))

چه عجیب چند وقت بود بارون مهمون خونه‌هامون نشده بود:))))

:)

من دلم گرفته ولی قلم اجازه نوشتن نمی‌دهد. من بغض در گلو دارم اما فضا اجازه هق هق نمی‌دهد. من دلم گرفته اما دنیا اجازه شکستنش را نمی‌دهد...من قدم خمیده اما راه اجازه ایستادن...نمی‌دهد. داغ‌ها سرد می‌شوند! این را بارها و بارها از مردم شنیدم اما داغ تو هرگز برایم سرد نشد! من هنوز با دیدن عکست بی‌صدا گریه می‌کنم! من هنوز وقتی متوجه نبودنت می‌شوم جان می‌دهم! من... هیچ گاه فکر نمی‌کردم با شنیدن نامی یا دیدن عکسی بغض گلویم را بفشارد! ولی شد...من فکر می‌کردم دارم برایت کار می‌کنم، برایت مفید هستم اما دیدم نه، ذره‌ای برایت هزینه ندادم. من اگر بار اضافی نبوده باشم هنر کردم. اما من...من دیر متوجه شدم... هنوز عذابم می‌دهد. هنوز خاطره لحظه شنیدن خبر شهادتت مرا تا لبه دق کردن می‌برد... اقا من...من...من در ساده‌ترین جمله دلم برایت تنگ شده...من...من فهمیدم در دنیایی که نفس نمی‌کشی نفس کشیدن چقدر است....من... می‌شود که با معجزه‌ای...برگردی؟ #مواجّـ‌الروح

:)

✊️

ماشاالله مسئول خواهران بسیج علامه🔥🔥🔥

📖 متن کامل پیام رهبر معظم انقلاب به ‌مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهید سیدحسن نصرالله 🔗 rahbar.ir/speech?cid=2088 💻 Rahbar.ir

جوری جوری اقا تو این پیام عزت دادند و وعده نصرت که من یقین کردم پایان این راه جز با پیروزی حق بر باطل نیست هر چقدر که می‌خوان دست انداز بندازن وسط راه و خرابکاری کنن ما پیروزیم نه ان شاالله بلکه به وعده خود خدا پیروزیم

والله والله والله انَّ وعد الله حق

....

همیشه زیراندازهای بیت برایم خاص بودند...اصلا انگار اینکه عاشق ابی باشم از همین فرش‌ها شروع شد. وقتی دیدم شما روی اینها قدم می‌زنی...بارها و بارها...ناخوداگاه یک دل نه صد دل عاشقش شدم! با خودم می‌گفتم این مکان حتی فرش‌هایش خاص است تا که شنیدم هنر دست ایرانی است و شما برای حمایت از او انقدر به گذاشتن اینها در بیت اهمیت می‌دهی! همیشه با خودم می‌گفتم چرا آقا هیچ وقت اینها را عوض نمی‌کند اما حالا فهمیدم...آقا...بعد رفتنت این زیراندازها تنها یادگار ما از ان مکان شد:) جوری که هرجا می‌خواست تصویری از شما به نمایش بگذارد از این‌ها شروع می‌شد...تازه به خودم امدم و دیدم شما حتی بعد شهادتتان هم از کالای ایرانی و ایرانی حمایت می‌کردی و ارزش قائل بودی:) فقط کاش می‌دانستی که بعد از شما دیگر با هر رنگ ابی بغض در چشمانمان جمع می‌شود...مخصوصا اگر رنگ ابی فرش‌های بیت باشد... دلمان برای قدم زدن روی فرش‌هایی که هر چقدر در همه جا باشد مثل ان مکان نمی‌شود تنگ شده...فرش‌هایی که همه جا هستند اما هیچوقت مثل زیراندازی نمی‌شوند که جای قدم‌های شما آن را تبرک کرده بود...آقا:)))