eitaa logo
خانومِ مارپل
134 دنبال‌کننده
1.1هزار عکس
137 ویدیو
1 فایل
اینجا دفترچه خاطرات منه محدثه عاشقِ چای،کتاب،عکاسی،ستاره⭑ https://eitaa.com/joinchat/3048474136Cb40510ea78
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از ملجأ
تقدیم به ایشون شخصیت: خیلی ساکت و مرموزه، اما نه از روی خجالت؛ بیشتر چون ترجیح می‌ده همه‌چیز رو در ذهن خودش نگه داره. به‌شدت وفاداره و اگر کسی رو دوست داشته باشه، تا آخر کنارش می‌مونه. ظاهرش مغرور و دست‌نیافتنیه، ولی در واقع احساسات عمیقی داره که به‌سختی نشون می‌ده. کینه‌ای نیست، اما خیانت رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنه. از آدم‌های ریاکار و حرف‌های توخالی متنفره. عادت‌ها: وقتی در فکر فرو می‌ره، بی‌اختیار با انگشترها و زنجیرهای دستش بازی می‌کنه. شب‌ها بیشتر از روزها بیداره و آرامش خودش رو در سکوت شب پیدا می‌کنه. هر وقت ناراحت باشه، به جای حرف زدن، خودش رو از بقیه دور می‌کنه. عادت داره احساساتش رو پشت لبخندهای کوچیک یا طعنه‌های ملایم پنهان کنه. همیشه چیزی رو به عنوان یادگاری از آدم‌های مهم زندگیش نگه می‌داره. چند فکت جالب: حافظه‌ی عجیبی برای جزئیات داره و چیزهایی رو به یاد میاره که بقیه مدت‌هاست فراموش کرده‌اند. ظاهر آراسته و زیورشده‌اش باعث می‌شه خیلی‌ها فکر کنن آدم سطحیه، در حالی که برعکس، بیش از حد عمیق فکر می‌کنه. از بارون خوشش میاد، اما از طوفان بیشتر. اگر کسی بهش اعتماد کنه، رازها رو مثل گنج نگه می‌داره. بزرگ‌ترین ترسش تنها موندن نیست؛ اینه که برای کسی مهم باشه و بعد فراموش بشه.
وااااای ممنونم ازت زیباااااااا😭💞🫶🏻
چجوری انقدر درسته همش؟😭😭😭
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
کاملا یهویی
اینک محرم و عزای حسین.
گریه با مداحی 🛐🛐
خانومِ مارپل
#نوحه #مداحی #اباعبدالله
اگر دنباله مداحی و... هستید واقعا اینجا رو پیشنهاد می‌کنم.
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
«باز هم بوی پیراهن مشکی می‌آید...» دوباره تقویم‌ها ورق خوردند و به همان نقطه‌ی آشنایِ دلتنگی رسیدیم. انگار زمین و زمان، هم‌صدا با تپش‌هایِ ناآرامِ قلب‌مان، آهی از سرِ غربت کشیده‌اند. ماهِ اندوه، ماهِ حماسه و ماهِ جاری شدنِ اشک‌هایِ پنهانی فرا رسید. باز هم بویِ سیبِ حرم، بویِ تربت، و بویِ دودِ اسپندِ مجالسِ روضه در جانِ شهر پیچیده است. دوباره نوبتِ آن است که غبارِ دنیایی را از دل‌هایمان بشوییم و خود را به رودِ خروشانِ عزادارانِ حسین (ع) بسپاریم. ای حسین! ای که نامت بهانه‌یِ تمامِ گریه‌هایِ معصومانه‌یِ ماست... ما را باز هم به همان خیمه‌یِ قدیمی دعوت کن. بگذار امسال، متفاوت‌تر از سال‌هایِ پیش، دلمان را به نامِ تو گره بزنیم. بگذار در هیاهویِ این دنیا، صدایِ «هل من ناصرِ» تو را، نه فقط با گوش، که با تمامِ وجود بشنویم و در رکابِ حقیقت، ذره‌ای از رنج‌هایت را درک کنیم. محرم، آغازِ دوباره‌یِ زیستنِ ماست. آغازِ این‌که به یاد بیاوریم، آزادی و شرافت، قیمتی دارد که شاید تنها با «جان» پرداختنی باشد. *سلام بر حسین و بر یارانِ باوفایِ او که در تاریک‌ترین شبِ تاریخ، درخشان‌ترین ستاره‌هایِ هدایت شدند.* التماس دعا در این شب‌هایِ عزیز.