من قاصدک فوت کردم، شمع کیک تولدم رو فوت کردم، من وقتی ستارهی دنبالهدار دیدم دستامو به هم چسبوندم.
من آرزو کردم، مگه میشه نشه و نرسم؟
داری میکاپ یا موهاتو استایل میکنی؛ وسطش گریهت میگیره و اصلا مهم نیست مهمونی یا کجا دعوتی، جونت غمگینه، فقط نقابت عوض میشه.
پیشانیام چروک شد و مویِ من سپید،
رحمی بکن عـزیزِ دلم بر جوانیام..
• محمدرضا قرقانی