داری میکاپ یا موهاتو استایل می‌کنی؛ وسطش گریه‌ت می‌گیره و اصلا مهم نیست مهمونی یا کجا دعوتی، جونت غمگینه، فقط نقابت عوض می‌شه.

جایِ توضیحِ تولد بنویسید که ما، غیر از آغوش، نداریم ولادتگاهی..

بالاخره در انتهای یکی از این دردها، مرگ نشسته.

‏پیشانی‌ام چروک شد و مویِ من سپید، رحمی بکن عـزیزِ دلم بر جوانی‌ام.. • محمدرضا قرقانی

وقتش که بشه، آدمش که برسه؛ چایی دم می‌کشه، چشمات براق تره، دلت آروم و خیالت راحت می‌شه، لاکت خوش‌رنگ‌تره، موهات خوش‌فرم‌تره، خنده‌ت عمیق‌تره، ماکارونی خوشمزه‌تره، ابرا پشمکی‌ترن. فقط باید وقتش برسه..

رقاصه‌ی هر سازِ تو گشتیم و تو اما؛ یک بار به سازِ دل‌ما گوش نکردی..

تو آمدی که غمِ عشق، محترم باشد..

تو مثلِ فتح خرمشهر، تو شوقِ بوسه‌ای پنهان؛ تویی خوشحالیِ بعد از شکستِ حصرِ آبادان!