دوستت داشتم؛ با وجود اینکه تورا بهآغوش نکشیدم و تورا همیشه نمیبینم.
دوستت داشتم ..
چون برایت نوشتمو برایت خواندمو بهخاطرت خندیدم و بهخاطرِ تو، تغییر کردم!
تورا دوست داشتم ..
در حالیکه دور بودی ولی نزدیکترین بهقلبم.
«نظن أننا نسيناها، تعود بعد زمن على هيئة بكاء بلا سبب أو ضيق أو حزن أو وحشة بلا توقيت.»
فکر میکنیم فراموشش کردهایم، اما پس از مدتی، به شکل گریهی بیدلیل یا دلتنگی و اندوه وترس گاه و بیگاه برمیگردد.
