شما که غریبه نیستید. یه شبهایی تو زندگی هست که آدم تا خرخره پر از نیازه، نیاز به شنیده شدن و قضاوت نشدن، نیاز به دستی که از این لجنِ تنهایی نجاتش بده. هر آدمی که اون شب رو تنها بگذرونه، از فرداش یه آدم کاملا جدیده.
Willi
شما که غریبه نیستید. یه شبهایی تو زندگی هست که آدم تا خرخره پر از نیازه، نیاز به شنیده شدن و قضاوت
- بعضی شبها آنقدر طولانیاند که آدم به همه چیز فکر میکند. به تمام اشتباهاتش، به کسانی که از دست داده، به حرفهایی که باید میزد و نزده. و وقتی صبح میشود، تنها چیزی که باقی مانده سنگینیِ یک قلب است که انگار از خاطره ساخته شده. هیچکس هم نمیپرسد شب چه گذشت؛ چون برای دیگران، روز تازهای شروع شده، اما برای تو، شب ادامه دارد.
گاهی توی حالتِ میل بهمعاشرت، صفر میشم. گالری خلوت میکنم، اکانتتکونی میکنم، ریمو، بلاک، سکوت، پاسخهای کوتاه. انگار آدمزده میشم. فقط مناسبم برای کنج خلوت و دوری از آدمها.
فردا یهکار خیلی مهم دارم و روند زندگیم به حل شدن این مشکل بستگی داره، ممنون میشم اگه تو خلوتای شبانهتون یه دعایی هم برای بنده بکنید 🤍
انسان: ان/سان، طغیان، هجران، فقدان و نسیان.
محوریت زندگیِ حیوان ناطقی که در چهار کلمه خلاصه میشود را، با چه زبانی بخوانم که در انتهای قصه باز به غم نرسم؟