دخترانمان را به خاک می‌سپارند و ای خاک تو شاهد باش که هر کدام از آن‌ها قرار بود گوشه‌ای از آینده‌ی این مملکت را با دستانِ کوچکِ خود بسازند.

کشور دچار جنگ است و معلوم نمی‌کند که من طلوع صبح فردا را ببینم یا نه. اگر بناست طی روزهای آتی، این جسم در زیر خاک دفن و خوراک مور و ملخ شود، پس چه مفتخر که این تن نحیف را در راه دفاع از همین خاک فدا کنم، کف همین خیابان‌ها، و در کنار همین مردمِ شریف.

یکی از شاعران که قرار بود امشب خدمت آقا برسند: امشب‌ قرار بود که از شوقِ دیدنت‌ دیگر قرار نیست، عزیزم...سفربخیر #رهبرم🖤

«افطارها به کام دلم زهر می‌شود...»

فراموش نکنید بچه‌ها.

قسم به شکوفه‌ها؛ که ما جوانه می‌زنیم و سبز می‌شویم بر درختی که تو با خون خود، آبیاری کردی..

بچها من اگه شهید شدم به روی خودتون نیارید اینجا مال من بوده. زشته ملت یه تصوری از شهید دارن اینجا رو ببین میگن هر آدم بیخودی شهید میشه.

شخصیت طنز کاورمه وگرنه شبا زیر پتو گریه میکنم.

زن، جنگنده داره از بالاسرم رد میشه من هنوز قبر و کفن نخریدم بعد تو میگی عکس صفحه‌ی کتاب واست بفرستم

پاشو جمع کن دلت خوشه

پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد.