او سَر سپرده می‌خواست، من دل سپرده بودم.

و در پایان؛ او به خدایِ خود پاسخ خواهد داد، نه به تاریخ!

امروز از هم گسستم. مثل دیروز، مثل فردا.

گفت: چه زمانی همدیگر را خواهیم دید؟ گفتم: بعد از جنگ! گفت: جنگ کی تمام خواهد شد؟ گفتم: همان وقتی که تو را ببینم... دیگر چیزی نگفت! گفتم : شباهت عشق و جنگ در یک چیز است! هر دوشان مرد می‌خواهد ...

قانع به کمت بودم و کم، کافی بود یک نیم‌نگاهتان گلم! کافی بود

در خلوتِ لحظه‌هایِ شیرین با تو، یک چای بدون قند هم، کافی بود!

صبحت بخیر باد که صبحِ منی هنوز..

بارساییا مثل براندازان اقلیتِ پر سروصدا

سخت‌گیری بی‌جا و بیش از حد، برات دروغگوهای ماهر می‌سازه، نه مطیع بی چون و چرا.

توهم که سردتر از پاییزی.