یه جا اومدم وسایل روی میزو که گذاشته بودم پایین تخت تا میزو تمیز کنم بردارم دوباره بچینم رومیز، یهو یه سری کاغذ ریخت زمین. خم شدم جمعشون کنم، هنوز آینه اون گوشه روی زمین بود همزمان میتونستم خودمو تو اونم ببینم.
یعنی بهترین قابی بود که تو میتونستی ببندی تا یه کاراکتر، اسناد و مدارک و کاغذ و عکس و هرچیزی که نباید ببینه رو ببینه و از توی آینه چهره اشو بگیری.
احساس میکردم الان یه چیز شوکه کننده میبینم بین کاغذا ولی مال خودم بودن همشونم نقاشی های اسکلانه خودم بودن.
خواهرم میگه قبلا خیلی بامزه تر بودی، طنزت به من میخورد.
قبلا دوستم پشت تلفن میگفت ببین زهرا، منم میگفتم چجوری از پشت گوشی ببینمت و از خنده پاره میشدم.
برای سطح طنزت نگرانم خواهر عزیزم.
نمیدونم واقعا. چقدر بی شرف هستید خدا الهی لعنتتون کنه. بجای اینکه به وضع مملکت برسید میرید با پررویی تمام پشت سر شهید حرف میزنید که به چشم نیاد با این همه مدرک و دک پوز بازهم اندازه خر حالیتون نیست و دارید تر میزنید به اقتصاد کشور. باشه اقا همش تقصیر شهید رئیسی بود. شما نخودی هستین.
قرار بود بی صدا برم صورتمو بشورم چون علی هنوز نخوابیده و پا میشه راه میفته، رفتم تو راهرو میخواستم چراغ قوه روشن کنم دستم خورد بلایندینگ لایتز از دویکند پخش شد🙏🏻
موقعیت:
تو قبلا هرچی از دهنت درومده به من گفتی و حالا فهمیدی من توی دانشگاه مورد علاقه و رویاییت درس میخونم و اگر بخوای بیای اینجا و غیر از درسخوندن یذره فعالیت هم کنی حداقل نمیخوای من پشتت حرف بزنم و فکر میکنی من قراره پشتت حرف بزنم، پس میای و معذرت خواهی میکنی. ولی معذرت خواهی انقدر برات سخت بوده که حالا میخوای همزمان همه امار منو هم دربیاری.