چوی جونگ یو ساعت ۲ و ربعه و من بخاطر تو مجبورم یه قسمت دیگه هم ببینم، تازه برای فردامم هیچی نخوندم.

تا وقتی من مجبورم سر کلاس خودمو باد بزنم یعنی این هوا در شان یک دانشجو نیست.

اقا مترویی داره عشق میکنه با رانندگیش. هی داریم از جهات مختلف پرت میشیم اینطرف اونطرف.

خدا شاهده پنج بار این پله هارو بالا پایین کردم.

همین الانِ الان یعنی؟ الانِ الانِ الان؟

معدم درد مبکنه. هنوز به چمنای دانشگاه عادت نکردم.

به همین سوی چراغ خانومه همین الان تو مترو زل زده بود تو تخم چشمام و انگار پشماش ریخته باشه، دهنشم باز مونده بود. سرمو اوردم بالا سریع روشو کرد اونطرف.

چیزی شده خانوم؟ چیزی روی صورتمه؟ چشم برزخی داری؟ اتفاقی افتاده؟

دوستان از در مترو اومدم بیرون، همینجوری شروع شد و در کمتر از چهار دقیقه انگار شیلنگ گرفته بودن رو کله ما. پنج ثانیه زیر بارون بودم و موش آب کشیده شدم. خوشگذشتمرسی.

ایتا توروخدا تعارف نکن. یه چیزایی مشخصه، لطفا یجوری کیفیتشو کم کن هیچی معلوم نباشه. احساس میکنم داری تعارف میکنی.

انقدر خسته بودم واقعا حال ویدیو استتیک گرفتن نداشتم.

وای امروز داشتیم درباره یکی از استادا حرف میزدیم داااغ و خنده و اینا، یهو یکی از بچها برگشت به من گفت راستی خونه شون نزدیک شماست ها. استاد حواست به خودت باشه، نمره ندی دم خونتونم. آسایش برات نمیذارم دکتر آسایش.